Pomoc eksperta

Interpretacje podatkowe 2014

Pobierz wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej

Pobierz wniosek o wydanie interpretacji ogólnej

Pobierz za SMS

Plik Opis
Formularz informacji przedstawianych przy ubieganiu się o pomoc De Minimis
Zaświadczenie o pomocy De Minimis
Wezwanie do przedłożenia wszystkich zaświadczeń o uzyskanej pomocy de minimis z ostatnich 3 lat

Koszty w interpretacjach

Diety i inne koszt podróży służbowej

Kwestia możliwości zaliczania do kosztów uzyskania przychodów diet i innych wydatków związanych z podróżami służbowymi była już wielokrotnie przedmiotem rozważań urzędów i izb skarbowych.

Zgodnie z przepisami Kodeksu pracy pracownikowi wykonującemu na polecenie pracodawcy zadanie służbowe poza miejscowością, w której znajduje się siedziba pracodawcy lub poza stałym miejscem pracy, przysługują należności na pokrycie kosztów związanych z podróżą służbową. Należnościami tymi są tzw. diety oraz inne koszty, które pracownik ponosi w czasie podróży służbowej. Wysokość diet jest ściśle określona w odrębnych rozporządzeniach Ministra Pracy i Polityki Społecznej.

W przypadku podróży służbowych pracowników firmy, wypłacone diety mogą w pełni stanowić koszty pracodawcy, jednak tylko w granicach określonych we wspomnianych przepisach, będą one podlegały zwolnieniu z podatku dochodowego u pracowników. Oznacza to, że w przypadku wypłacenia diety wyższej niż pracownikowi przysługuje, pracodawca jako płatnik będzie zobowiązany odprowadzić od niej składki ZUS i zaliczkę na podatek dochodowy.

Inaczej jest w przypadku podróży służbowej przedsiębiorców i osób z nimi współpracujących. Wypłacone im diety stanowią koszty uzyskania przychodów tylko do wysokości limitu wyznaczonego przez wspomniane rozporządzenia. Kwota przekraczająca te limity nie może być kosztem podatkowym.

Inne wydatki poniesione w ramach podróży służbowej mogą być zaliczane do kosztów uzyskania przychodów, pod warunkiem ich odpowiedniego udokumentowania, np. fakturami VAT. Do takich wydatków należą między innymi koszty zakwaterowania w hotelu, podczas podróży służbowej, koszty przejazdu autostradą, koszty opłat parkingowych. Jeżeli podróż odbywa się prywatnym samochodem, to kosztem mogą być także wartość wynikająca z iloczynu przejechanych kilometrów i stawki za jeden kilometr przebiegu pojazdu (Izba Skarbowa w Rzeszowie, 27 października 2005r., IS.I/3-4231/8/05).

Okazuje się jednak, że nie każde świadczenie wypłacone pracownikowi z tytułu podróży służbowej, jest uznawane za dietę. Sytuacja ta dotyczy w szczególności pracowników zatrudnionych na stanowisku kierowców. Decydujące znaczenie ma w tej kwestii umowa o pracę zawarta kierowcą. W myśl przepisów Kodeksu pracy dieta przysługuje z tytułu wykonywania zadań służbowych poza miejscowością, w której znajduje się siedziba pracodawcy lub poza stałym miejscem pracy. Miejsce kierowcy najczęściej jest jednak określone w umowie szerzej, np. teren województwa, teren kraju. Kosztem pracodawcy może być każda dieta wypłacona kierowcy, jednak jeżeli miejsce pracy określone w umowie będzie zgodne z miejscem przeznaczenia podróży służbowej, to od wypłaconej diety pracodawca będzie musiał potrącić zaliczkę na podatek dochodowy i składki ZUS.

Zdaniem jednak Urzędu Skarbowego w Ostrowcu Świętokrzyskim (15 września 2005r., PDI-415/30/05) praca kierowcy w swojej naturze odbywa się poza siedziba pracodawcy. W związku z tym nie można mówić, że kierowcy przysługują diety z tytułu zwykłych czynności, wykonywanych w ramach stosunku pracy. Ograniczenie dotyczy jednak tylko diet, co oznacza, że pozostałe koszty (np. usługi hotelowe) mogą stanowić koszty uzyskania przychodu.

Diety nie będą także stanowić kosztów uzyskania przychodów przedsiębiorców trudniących się określonym rodzajem działalności. Ograniczenie to dotyczy przedsiębiorców, których nie prowadzą działalności tylko w jednym miejscu, ale w działalności których podróże są cechą charakterystyczną działalności. Dotyczy to przykładowo przedstawicieli handlowych (osoby prowadzące działalność usługowo-handlową) oraz osób świadczących usługi transportowe Pierwszy Urząd Skarbowy w Koszalinie, 24 października 2005r., PDFII/415-31/2005, Izba Skarbowa w Opolu, 2 października 2005r., PF-II-41171/INT/13/WT/05).

Nie oznacza to jednak, że powyższe ograniczenie obowiązuje w każdej sytuacji. Kosztami nie są diety przyznane z tytułu podróży służbowych związanych ze zwykłymi czynnościami wykonywanymi przez przedsiębiorcę. Oznacza to, że diety z tytułu podróży przedsiębiorcy związanej z jego działalnością, ale nie będąca podstawowym przedmiotem tej działalności, będą kosztem uzyskania przychodów. Może to dotyczyć podróży odbywanych np. do kontrahentów w celu omówienia warunków świadczenia usług, zawarcia umowy (kontraktu), uczestnictwa w targach, dokonania zakupu środka trwałego dla potrzeb prowadzonej działalności itp.

Przedsiębiorcy muszą jednak pamiętać, że diety za ich własne podróże są kosztami uzyskania przychodów tylko w granicach określonych limitów. Ograniczenia te dotyczą jednak tylko diet. Inne wydatki związane z podróżą służbową w całości stanowią koszty uzyskania przychodów.

Remigiusz Fijak
08.12.2005.

Interpretacje VAT.pl obejmują tezy wybranych interpretacji urzędów, izb skarbowych, wyroków sądów oraz pisma Ministerstwa Finansów. Publikacje te nie stanowią porady podatkowej czy prawnej i są wyłącznie odzwierciedleniem stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia opisanych przez niego zdarzeń. Pełna treść wybranych interpretacji dostępna jest na stronach internetowych Ministerstwa Finansów.

Komentarze

Brak komentarzy
Dodaj swój komentarz
Drukuj