Interpretacje

Orzeczenia NSA

procedura

Interpretacje w PIT.pl

Interpretacje podatkowe 2012

Pobierz wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej

Pobierz wniosek o wydanie interpretacji ogólnej

Archiwum: Procedura - Orzeczenia NSA

Powrót do najnowszych orzeczeń NSA

Nierzetelne faktury podlegają wykreśleniu z ewidencji, nie stanowią podstawy szacowania

Wyrok NSA z dn. 17.07.2011r. (II FSK 395/10)

Odbiorcą w 2003 r., wykonanych przez podwykonawców na kwotę netto 122.900 zł była wyłącznie firma D. (…) z tego źródła Skarżący uzyskał przychód na łączną kwotę netto 62.500 zł. W konsekwencji wartość usług finalnych była znacznie niższa niż wartość usług zakupiona od podwykonawców. Organ pierwszej instancji nie uznał za koszty uzyskania przychodów w 2003 r. kwoty 122.900 zł wynikającej z faktur wystawionych przez firmy P,, G. oraz firmę R., ponieważ w jego ocenie zgromadzony materiał potwierdził fikcyjność dokonanych transakcji.

Organy podatkowe nie zakwestionowały całej prowadzonej przez Skarżącego dokumentacji rachunkowej, ale jedynie niektóre objęte tą dokumentacją faktury - dowody księgowe w postaci tzw. dowodów źródłowych, na podstawie których dokonuje się stwierdzenia dokonania operacji gospodarczej stanowiącej podstawę zapisów w podatkowej księdze rozchodów i przychodów. Były to faktury, w treści których jako sprzedawca figurowały w.w. podmioty nieistniejące. Faktury te dotyczyły zakupu usług podwykonawczych w sytuacji montażu kotłowni. Organy podatkowe wyłączyły powyższe faktury z zapisów znajdujących się w księdze podatkowej i na jej podstawie oraz zebranych w toku postępowania podatkowego dowodów obliczyły należny podatek. Obliczenie dochodu było możliwe na podstawie posiadanej przez spółkę dokumentacji i brak było podstaw do jego szacowania, skoro pozostałe zapisy dotyczące przychodów i kosztów uzyskania przychodów były prawidłowe.

Przychody muszą mieć pokrycie w źródłach dowodowych

Wyrok NSA z dn. 17.07.2011r. (II FSK 277/10)

Według art. 20 ust. 3 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2000 r., Nr 14, poz. 176 ze zm.), w brzmieniu obowiązującym w roku 2003 "Wysokość przychodów nie znajdujących pokrycia w ujawnionych źródłach lub pochodzących ze źródeł nie ujawnionych ustala się na podstawie poniesionych przez podatnika w roku podatkowym wydatków i wartości zgromadzonego w tym roku mienia, jeżeli wydatki te i wartości nie znajdują pokrycia w mieniu zgromadzonym w roku podatkowym oraz w latach poprzednich, pochodzącym z przychodów opodatkowanych lub wolnych od opodatkowania". Podatnik jest zatem zobowiązany, w celu uchronienia się przed niekorzystnymi dla siebie skutkami procesowymi, wskazać lub dostarczyć środki bądź źródła dowodowe, które posłużyłyby, obok materiału dowodowego zgromadzonego przez organ podatkowy z urzędu, udowodnieniu istotnych dla rozstrzygnięcia danej sprawy tez.

Przytoczenie podstawy skargi w kasacji do NSA

Wyrok NSA z dn. 31.05.2011r. (II FSK 161/10)

Formułując zarzuty podniesione w skardze kasacyjnej Dyrektor IS w G. – działając przez profesjonalnego pełnomocnika: radcę prawnego – nie spełnił wymogów formalnych. Należy podkreślić, że zarzut naruszenia prawa musi być postawiony wyraźnie, to znaczy należy wskazać konkretny przepis prawa i określić sposób jego naruszenia, gdyż Naczelny Sąd Administracyjny nie powinien formułować za stronę zarzutów skargi kasacyjnej.

Postępowanie dowodowe przed sądem administracyjnym

Wyrok NSA z dn. 26.05.2011r. (II FSK 34/10)

Co do zasady sądy administracyjne orzekają na podstawie akt sprawy (por. art. 133 § 1 P.p.s.a.), a więc prowadzenie postępowania dowodowego na tym etapie nie jest dopuszczalne. Jeśli Sąd uzna, że zachodzi potrzeba dokonania ustaleń, powinien uchylić zaskarżoną decyzję, by umożliwić przeprowadzenie postępowania dowodowego organom administracyjnym. W innym przypadku Sąd wkroczyłby w zakres kompetencji organu, do czego umocowany nie jest; postępowanie sądowo-administracyjne nie jest bowiem przedłużeniem postępowania administracyjnego, inny jest cel tego postępowania.

Dochody ze źródeł nieujawnionych – ciężar i metody dowodowe

Wyrok NSA z dn. 25.05.2011r. (II FSK 104/10)

Jeśli podatnik powołuje się na fakt pokrycia poniesionych w danym roku podatkowym wydatków z zasobów majątkowych zgromadzonych w latach wcześniejszych, to na nim spoczywa ciężar wykazania prawdziwości głoszonych tez. Nie jest to równoznaczne z bezkrytycznym przyjęciem przez organ podatkowy wszystkich składanych przez podatnika wyjaśnień. Powinien dokonać wnikliwej ich oceny uwzględniając całość zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego.

Nieujawnione źródła przychodów

Wyrok NSA z dn. 18.05.2011r. (II FSK 2214/09)

W przypadku postępowania dotyczącego nieujawnionych źródeł przychodu, to podatnik musi aktywnie dążyć do wyjaśnienia organom podatkowym zaistniałych wątpliwości. Tym samym to na skarżącej, a nie na organie podatkowym ciąży obowiązek wykazania rzeczywistej kwoty ponoszonych na własne utrzymanie wydatków zarówno w kontrolowanym roku podatkowym, jak i latach go poprzedzających. Natomiast organ podatkowy generalnie nie wie, jakie mienie w poprzednich latach zgromadził podatnik, które pochodziły z przychodów opodatkowanych lub wolnych od opodatkowania. Tym samym ciężar wskazania tego mienia oraz wykazania, albo co najmniej w wysokim stopniu uprawdopodobnienia, że pochodziło ono ze źródeł opodatkowanych lub wolnych od opodatkowania, ciąży na podatniku.

Przesłanki wznowienia postępowania

Wyrok NSA z dn. 12.05.2011r. (I FSK 755/10)

Podstawa wznowienia postępowania (określona w art. 240 § 1 pkt 1 Ordynacji podatkowej – gdy dowód okazał się fałszywy) w sprawie zakończonej decyzją ostateczną zachodzi wówczas, gdy spełnione są łącznie trzy przesłanki. Po pierwsze, dowód stanowiący podstawę ustaleń faktycznych w postępowaniu zakończonym decyzją ostateczna okazał się fałszywy. Po drugie, musi zapaść prawomocne orzeczenie stwierdzające sfałszowanie dowodu lub też sfałszowanie dowodu jest oczywiste, a wznowienie postępowania jest niezbędne w celu ochrony interesu publicznego. Po trzecie, na podstawie fałszywego dowodu ustalono istotne dla sprawy okoliczności faktyczne.

Kwalifikacja czynu przez organy celne zdaniem ETS

Wyrok NSA z dn. 12.05.2011r. (I GSK 188/10)

Dokonana przez organy celne kwalifikacja danego czynu – wg ETSu - nie jest stwierdzeniem rzeczywistego popełnienia przestępstwa, dokonywana jest jedynie w ramach i dla celów postępowania o charakterze administracyjnym, celem umożliwienia organom celnym skorygowania błędnego lub niewystarczającego poboru należności celnych przywozowych lub wywozowych. Taka kwalifikacja nie narusza możliwości dokonywania przez sądy państw członkowskich kontroli decyzji organów celnych i w żaden sposób nie zagraża skutkom, które na podstawie prawa krajowego mogą wynikać z orzeczeń tych sądów – w szczególności z orzeczeń umarzających postępowanie lub uniewinniających oskarżonych. Odstępstwo od trzyletniego terminu przedawnienia ma zastosowanie, gdy "organy celne stwierdzą, że przyczyną braku możliwości określenia dokładnej kwoty prawnie należnych wobec danego towaru opłat celnych przywozowych lub opłat celnych wywozowych był czyn podlegający postępowaniu sądowemu w sprawach karny".

Skutki wadliwego wezwania

Wyrok NSA z dn. 06.05.2011r. (II FSK 770/10)

Nie może być uznane za zawinione przez stronę przedłużenie postępowania ponad okres wskazany w art. 139 § 3 Ordynacji podatkowej w sytuacji, gdy podatnik nie stawia się na przesłuchanie z uwagi na wadliwe wezwanie dotyczące złożenia wyjaśnień (a nie przesłuchania). Strona postępowania nie może być obciążona skutkami wadliwego działania organów podatkowych. Ma ona bowiem prawo odmówić zastosowania się do nieprawidłowego wezwania i takie jej zachowanie nie może być uznane za przedłużanie postępowania podatkowego.

Skarga na bezczynność organów podatkowych

Wyrok NSA z dn. 29.04.2011r. (I FSK 249/10)

Skarga na bezczynność może być skutecznie wniesiona aż do chwili "ustania stanu bezczynności", to jest do chwili załatwienia sprawy przez organ administracji publicznej przez wydanie decyzji, postanowienia albo innego aktu lub podjęcie czynności. Przedmiotem skargi jest w takiej sytuacji bezczynność organu administracji publicznej, a nie odpowiedź organu wyższego stopnia na zażalenie (z art. 37 § 1 K.P.A.), czy też odpowiedź na ponaglenie przewidziane (w art. 141 § 1 Ordynacji podatkowej). Natomiast określenie terminu do wniesienia skargi ma za zadanie ograniczyć możliwość kwestionowania wydawanych przez organy administracji publicznej aktów i podejmowanych przez nie czynności (rozstrzygnięć w sprawie). Chodzi zatem o zapewnienie pewności obrotu prawnego poprzez niedopuszczenie do wzruszania przejawów działalności organów administracji publicznej po upływie określonego w ustawie czasu.

Kontrola podatkowa a postępowanie kontrolne

Wyrok NSA z dn. 29.04.2011r. (II FSK 2166/09)

Kontrola podatkowa może być prowadzona w ramach postępowania kontrolnego , czyli jest wyodrębnionym elementem tegoż postępowania , a postępowanie kontrolne po jego wszczęciu może przekształcić się w kontrole podatkową. Postępowanie prowadzone w sposób budzący zaufanie do organów podatkowych to postępowanie staranne, merytoryczne, poprawne, w którym dopuszcza się wnioskowane dowody, traktuje się równo interesy podatnika i Skarbu Państwa, nie zmienia ocen tych interesów, a materialnoprawnych wątpliwości nie rozstrzyga na niekorzyść podatnika.

WSA jest wiążący dla organów podatkowych

Wyrok NSA z dn. 28.04.2011r. (II FSK 2171/09)

Rozpatrujący odwołanie skarżącego Dyrektor Izby Skarbowej miał obowiązek wziąć pod uwagę nie tylko fakt istnienia wyroku NSA wydanego w sprawie ze skargi drugiego ze wspólników spółki cywilnej, ale także treść tego wyroku. Dyrektor Izby Skarbowej był związany stanem prawnym utworzonym tym orzeczeniem, czyli oceną co do zgodności z prawem skontrolowanego aktu administracyjnego, odnoszącego się do wspólnika skarżącego. Ponieważ elementy stosunku administracyjnoprawnego sprawy wspólnika skarżącego (w której sprawie wydano już wcześniej orzeczenie) są także elementami stosunku administracyjnoprawnego sprawy skarżącego, dotycząca tych wspólnych elementów treść prawomocnego rozstrzygnięcia sądu administracyjnego w sprawie wspólnika skarżącego musiała być uwzględniona przy rozpatrywaniu sprawy skarżącego. Oznaczało to związanie organów podatkowych tym prawomocnym rozstrzygnięciem.

Odpowiedzialność członka zarządu za powstanie zobowiązania podatkowego

Wyrok NSA z dn. 22.04.2011r. (II FSK 2159/09)

Wykładnia językowa art. 116 ust. 2 Ordynacji podatkowej wyraźnie wskazuje na to, że odpowiedzialnością członka zarządu spółki jest powstanie zobowiązania podatkowego tej spółki w czasie pełnienia przez daną osobę funkcji członka zarządu. Nie jest konieczne, aby w tym czasie nastąpiło przekształcenie się tego zobowiązania w zaległość podatkową. To przekształcenie może nastąpić później, gdy dana osoba nie będzie już członkiem zarządu spółki (prezesem zarządu spółki). Jako przesłankę orzekania o odpowiedzialności podmiotów wymienionych w art. 116 ust. 1 Ordynacji podatkowej wskazuje się zatem powstanie zobowiązania (a nie zaległości podatkowej) w czasie pełnienia przez osobę trzecią funkcji członka zarządu spółki.

Zmiana inspektora w postępowaniu kontrolnym a dalszy bieg postępowania

Wyrok NSA z dn. 22.04.2011r. (II FSK 2158/09)

Jeżeli dotychczasowy inspektor nie może dalej prowadzić czynności kontrolnych w związku z podjęciem pracy w innym wydziale, to w konkretnej sprawie została spełniona przesłanka uzasadnionego przypadku do dokonania zmiany inspektora prowadzącego czynności kontrolne. Natomiast samym postanowieniem o zmianie osoby prowadzącej czynności kontrolne nie zostały zmienione żadne inne elementy upoważnienia do kontroli. Należy jednak zauważyć, że przepis art. 79a ust. 5 ustawy o swobodzie działalności gospodarczej wymaga w takiej sytuacji wydania odrębnego upoważnienia dla nowego inspektora. Tak więc nowy inspektor winien jest posłużyć się odrębnym upoważnieniem do prowadzenia czynności kontrolnych.

Kontynuacja przedawnionego postępowania

Wyrok NSA z dn. 20.04.2011r. (II FSK 2074/09)

Możliwe jest zatem kontynuowanie postępowania podatkowego, wszczętego przed upływem terminu przedawnienia, ale tylko w granicach zobowiązania, które wygasło wskutek zapłaty. Umożliwia to organom podatkowym ewentualną weryfikację wysokości zobowiązania, oczywiście tylko i wyłącznie poprzez zmniejszenie jego wysokości w stosunku do kwoty już zapłaconej lub uznanie, że podatek w całości był nienależny (tak też w powołanym wyroku z dnia 30 września 2008 r.).

Odpowiedzialność osób trzecich za zobowiązania podatnika

Wyrok NSA z dn. 19.04.2011r. (I FSK 464/10)

NSA w wyroku jednoznacznie odnosi się do przedawnienia "zobowiązania podatkowego podatnika", jako stanowiącego przeszkodę do orzekania o odpowiedzialności osób trzecich, za zobowiązania tegoż podatnika. Tym samym stwierdził, że jeżeli w tej sprawie doszło do przedawnienia zobowiązania podatkowego spółki cywilnej w zakresie VAT, za rozpatrywany okres rozliczeniowy (w 2006 r.), wygaśnięcie tego zobowiązania spółki, powoduje tym samym zwolnienie z odpowiedzialności osobę trzecią, czyli skarżącego.

Sankcje dotyczące kontroli

Wyrok NSA z dn. 15.04.2011r. (I FSK 684/10)

Skutkiem naruszenia przepisów, wobec przekroczenia terminu prowadzenia kontroli, jest niemożność wykorzystania materiałów zgromadzonych po przekroczeniu czasu jej trwania. Skutek taki został przez ustawodawcę przewidziany w art. 284b § 3 Ordynacji podatkowej. dotyczy on jednak wyłącznie kontroli podatkowej. Nie ma podstaw prawnych, by sankcje przewidziane w przytoczonym artykule przenosić na inne rodzaje kontroli, w tym przewidziane w ustawie o swobodzie działalności gospodarczej.

Ostateczność a prawomocność decyzji administracyjnych

Wyrok NSA z dn. 14.04.2011r. (II FSK 790/10)

Istotą błędnego zapatrywania strony skarżącej jest nieodróżnianie ostateczności decyzji administracyjnych od ich prawomocności, a w konsekwencji utożsamianie skutków prawnych każdego z tych stanów prawnych. Zgodnie z art. 128 zdanie pierwsze Ordynacji podatkowej decyzje, od których nie służy odwołanie w postępowaniu podatkowym, są ostateczne. Ostateczność decyzji oznacza, że obowiązuje ona tak długo, dopóki nie zostanie uchylona lub zmieniona przez nową decyzję oraz że jej skutkiem jest ostateczne załatwienie sprawy podatkowej. Decyzją prawomocną jest z kolei taka decyzja, od której nie przysługuje skarga do sądu administracyjnego, względnie taka decyzja, od której skarga została przez ten sąd prawomocnie rozstrzygnięta.

Kiedy należy przedstawiać dowody w sprawie podatkowej?

Wyrok NSA z dn. 14.04.2011r. (II FSK 2150/09)

Dowód, który wpłynął do organu podatkowego już po zakończeniu postępowania podatkowego, nie powinien stanowić przedmiotu rozważań Sądu pierwszej instancji, stosownie do art. 133 § 1 p.p.s.a. Zgodnie z tym artykułem sąd administracyjny orzeka na podstawie akt sprawy. Podstawą zatem orzekania przez ten sąd jest materiał dowodowy zgromadzony przez organy administracji publicznej w toku całego postępowania toczącego się przed tymi organami, a więc stanu faktycznego i prawnego istniejącego w dniu wydania zaskarżonego aktu.

Błędy w nazwie wniosku do urzędu skarbowego

Wyrok NSA z dn. 14.04.2011r. (II FSK 1422/10)

Sam tytuł pisma kierowanego do organów podatkowych nie może kwalifikować rodzaju pisma. Zakres żądania strony winien być oceniany i rozpatrywany przez organy podatkowe zgodnie z sensem pisma, a nie tylko na podstawie tytułu nadanego mu przez stronę. Powyższa reguła mająca swe prawne unormowanie w art. 121 Ordynacji podatkowej, winna być w szczególności przestrzegana, gdy skarżący działa sam, bez profesjonalnej pomocy prawnej. To na organ przeniesiono ciężar oceny charakteru podania, zakresu żądania, przedmiotu formułowanych wniosków etc. W związku z tym wstępna ocena pism podatników nie może być jedynie opartą na analizie formalnej, ale musi także obejmować minimalne badanie merytoryczne, które pozwoli na określenie charakteru danego pisma

Przed WSA nie powołasz świadka

Wyrok NSA z dn. 14.04.2011r. (II FSK 2146/09)

Skarżący złożył wniosek o dopuszczenie dowodu z przesłuchania świadka, natomiast procedurze sądowoadministracyjnej nie jest znany taki środek dowodowy. Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Wiążąca moc uchwał składu siedmiu sędziów NSA

Wyrok NSA z dn. 13.04.2011r. (II FSK 2097/09)

Uchwała podjęta przez skład siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego wiąże pośrednio wszystkie Składy orzekające sądów administracyjnych. Oznacza to, że dopóki stanowisko przyjęte w uchwale nie zostanie zmienione, dopóty sądy administracyjne powinny je respektować. W uchwale składu siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego z dn. 14.03.2011 r. (sygn. akt II FPS 8/10) wyjaśniono, że wniesienie przez osobę fizyczną do spółki osobowej (jawnej, komandytowej) wkładu niepieniężnego w postaci udziałów (akcji) w spółce kapitałowej (aportu) — nie stanowi odpłatnego zbycia tych udziałów, o jakim mowa w art. 17 ust. 1 pkt 6 lit a u.p.d.o.f.

Przedawnienie zaległości podatkowej i odsetki za zwłokę

Wyrok NSA z dn. 12.04.2011r (II FSK 2160/10)

Odsetki od zaległości podatkowej nie są samodzielnym i oderwanym od zaległości podatkowej świadczeniem pieniężnym. Wobec tego organ podatkowy uznając, że dokonana dobrowolnie wpłata nie pokrywa kwoty zaległości podatkowej wraz z odsetkami zasadnie postanowił wpłatę tę zaliczyć proporcjonalnie na poczet kwoty zaległości podatkowej oraz kwoty odsetek za zwłokę w stosunku w jakim pozostaje kwota zaległości podatkowej do kwoty odsetek za zwłokę.

Kserokopia pełnomocnictwa zamiast oryginału

Wyrok NSA z dn. 12.04.2011r. (II FSK 2102/09)

Pełnomocnik przedłożył pełnomocnictwo do prowadzenia sprawy w w postępowaniu przed organami podatkowymi i sądami administracyjnymi" (kserokopia potwierdzona za zgodność z oryginałem/uwierzytelnioną kserokopią przez pracownika Izby Skarbowej z datą 22 kwietnia 2009r.).

Z treści art. 137 § 3 wynika, że dołączenie do akt oryginału lub urzędowo poświadczonego odpisu pełnomocnictwa jest obowiązkiem pełnomocnika. Przepis ten nie nakazuje organowi dołączenia do akt postępowania pełnomocnictwa w ww. formach pod rygorem przyjęcia, że pełnomocnictwo to nie zostało organowi przedłożone. Organy podatkowe są uprawnione do tworzenia kopii i odpisów z akt postępowania, w tym z dokumentów złożonych przez podatnika a także prowadzenia postępowania w oparciu o tak sporządzone dokumenty. Gdy w aktach postępowania znajduje się jedynie kserokopia pełnomocnictwa potwierdzona za zgodność z oryginałem przez pracownika organu, to nie można zgodzić się z twierdzeniem, iż "nie sposób przyjąć, że oryginał został dołączony do akt postępowania podatkowego".

Faktyczne źródła finansowania wydatków

Wyrok NSA z dn. 08.04.2011r. (II FSK 2100/09)

Podatnik jest zobowiązany do wykazania, że źródła finansowania wydatków stanowiły dochody opodatkowane lub wolne od opodatkowania. Nie ogranicza się to jedynie do wskazania mienia, z którego potencjalnie mógłby on pokryć wydatki poniesione w danym roku podatkowym, lecz wykazania, że faktycznie wydatki te zostały sfinansowane środkami pochodzącymi z określonych, opodatkowanych źródeł. Mienie zgromadzone przez podatnika w latach poprzedzających rok, w którym dokonano wydatków, aby mogło stanowić źródło pokrycia wydatków poniesionych w latach następnych, powinno zgodnie z art. 20 ust. 3 u.p.d.o.f., mieć walor legalności. Innymi słowy mienie to musi pochodzić wyłącznie z opodatkowanych przychodów albo z przychodów zwolnionych z obowiązku podatkowego. Chodzi o wykazanie nie w sposób hipotetyczny, ale konkretny, że ze zgromadzonego przez skarżącego mienia zostały sfinansowane określone wydatki.

Elementy decyzji administracyjnej

Wyrok NSA z dn. 04.01.2011. (II FSK 1548/09)

Natomiast charakter decyzji administracyjnych mają władcze rozstrzygnięcia uprawnionego organu, gdy oznaczony zostanie organ podatkowy, podmiot, do którego to rozstrzygnięcie jest kierowane, data jego wydania, przywołana zostanie podstawa prawna rozstrzygnięcia oraz jego treść wraz z uzasadnieniem faktycznym i prawnym. Decyzja nadto winna by podpisana przez osobę upoważnioną, a strona pouczona o możliwości wniesienia skargi (co uściśla art. 210 § 1 Ordynacji podatkowej).

Odpowiedzialność członka zarządu za zaległości podatkowe spółki

Wyrok NSA z dn. 04.01.2011r. (II FSK 1563/09)

Fakt, że w czasie pełnienia przez skarżącego funkcji w zarządzie, spółka posiadała majątek przekraczający zobowiązania spółki, nie ma wpływu na uwolnienie się skarżącego od odpowiedzialności, bowiem nie wykazał on ani jednej przesłanki przewidzianej w art. 116 § 1 pkt 1 i 2 Ordynacji podatkowej. Trafne wobec tego były stwierdzenia Sądu pierwszej instancji oraz organów podatkowych, że wobec nieuregulowania zobowiązań podatkowych, deklarowane posiadanie majątku spółki ma drugorzędne znaczenie. W sytuacji bowiem, gdy spółka mimo wypłacalności nie zapłaciła w terminie podatku i z tego względu powstała zaległość podatkowa, to odpowiedzialność za tę zaległość członka zarządu wynikająca z art. 116 § 1 Ordynacji podatkowej należało uznać za oczywistą.

Odpowiedzialność członka zarządu za zaległości podatkowe spółki

Wyrok NSA z dn. 04.01.2011r. (II FSK 1563/09)

Zasada dwuinstancyjności postępowania

Wyrok NSA z dn. 05.01.2011r. (II FSK 1561/09)

Dwuinstancyjność postępowania (o której mowa w art. 127 Ordynacji podatkowej) wymusza na organie odwoławczym odniesienie się w uzasadnieniu wydanego aktu (decyzji) nawet do tych twierdzeń strony, które omówiono już raz w ocenianym rozstrzygnięciu organu pierwszej instancji. W związku z tym organ drugiej instancji ponownie rozpoznając sprawę w całości nie powinien poprzestać jedynie na kontroli rozstrzygnięcia organu pierwszej instancji. Nie może być tak, że odesłanie do uzasadnienia decyzji organu pierwszej instancji zastępuje ocenę, którą winien dokonać ponownie organ odwoławczy. Tworzy to obowiązek dwukrotnego przeprowadzenia postępowania wyjaśniającego, dwukrotnego ustalenia stanu faktycznego i dwukrotnej wykładni przepisów prawa.

Braki uzasadnienia skargi kasacyjnej

Wyrok NSA z dn. 05.01.2011r. (II FSK 1562/09)

Zarzut skargi kasacyjnej nie wskazuje na przepis prawa materialnego, który naruszony miał zostać przez Sąd pierwszej instancji. Powołanie się na "art. 54 § 3" bez jakiegokolwiek przybliżenia: z jakiego aktu prawnego przepis ten pochodzi, niewątpliwie i w sposób oczywisty nie stanowi przytoczenia podstawy kasacyjnej. Do uprawnień, zadań, obowiązków Naczelnego Sądu Administracyjnego nie należy badanie w indywidualnej sprawie skarżącego podmiotu wszystkich obowiązujących w Rzeczypospolitej Polskiej aktów zawierających przepisy prawa materialnego, aby dopasować jeden z nich do postępowania, w którym skargę kasacyjną sporządził wszak doradca podatkowy, czyli nominalnie profesjonalnie pełnomocnik. Określenia aktu prawnego zawierającego wzmiankowany "art. 54 § 3" nie zawiera również uzasadnienie skargi kasacyjnej.

Ocena dowodów przez organ podatkowy

Wyrok NSA z dn. 07.01.2011r. (II FSK 1615/09)

Zgodnie z artykułem 191 Ordynacji podatkowej organ podatkowy ocenia na podstawie całego zebranego materiału dowodowego, czy dana okoliczność została udowodniona. Przepis ten zatem wyraża zasadę swobodnej oceny dowodów. Tym samym ustawodawca podatkowy odrzucił możliwość skrępowania organu podatkowego regułami ustalającymi wartość poszczególnych dowodów. Wyjątek stanowi jedynie ocena ksiąg podatkowych i dokumentów urzędowych. Swobodna ocena dowodów to ocena obiektywna, która tak samo traktuje wszystkich podatników, niezależnie od tego, czy współpracowali z organem podatkowym przy odtwarzaniu stanu faktycznego w sprawie, czy też odmówili tej współpracy. Na ocenę dowodów nie może mieć wpływu stosunek oraz zachowanie strony w odniesieniu do organu podatkowego.

Zarzut sformułowany w skardze kasacyjnej

Wyrok NSA z dn. 07.01.2011r. (II FSK 1614/09)

Jeżeli w złożonej skardze kasacyjnej skarżący nie sformułował skutecznie zarzutu umożliwiającego kontrolę ustaleń faktycznych, to uznaje się, że nie zostały podważone przyjęte w sprawie ustalenia faktyczne. Tym samym Naczelny Sąd Administracyjny związany jest ustaleniami zaskarżonego wyroku. Zarzut naruszenia prawa materialnego sformułowany w skardze kasacyjnej może przybrać formę albo błędnej wykładni, albo niewłaściwego zastosowania.

Wynagrodzenie doradcy podatkowego za błędną skargę kasacyjną

Wyrok NSA z dn. 11.01.2011r. (II FSK 1960/09)

Pełnomocnik ustanowiony w ramach przyznanego stronie prawa pomocy otrzymuje wynagrodzenie w związku z faktycznym udzieleniem pomocy prawnej. W niniejszej sprawie udzielona przez doradcę podatkowego "pomoc prawna" sprowadzała się do sporządzenia i wniesienia skargi kasacyjnej, która choć spełniała podstawowe warunki formalne stawiane temu środkowi zaskarżenia, to jednak została zredagowana w sposób, który uniemożliwiał jej merytoryczne rozpoznanie. Taki sposób sporządzenia skargi kasacyjnej jest sprzeczny z zasadami profesjonalizmu, jakiego wymaga się od pełnomocnika. Jednym z przejawów tego profesjonalizmu jest dołożenie maksymalnej staranności w realizacji nałożonych na pełnomocnika obowiązków, tak by pomoc udzielona stronie nie była iluzoryczna. Skoro złożenie skargi kasacyjnej pełnomocnik uznał za niezasadne i niecelowe, mógł sporządzić opinię o braku podstaw do jej wniesienia.

Wewnętrzna sprzeczność skargi kasacyjnej

Wyrok NSA z dn. 11.01.2011r. (II FSK 1869/09)

Sposób uzasadnienia zarzutów sformułowanych w skardze kasacyjnej wyklucza ich rozpoznanie przez Naczelny Sąd Administracyjny i kontrolę zaskarżonego wyroku pod kątem ewentualnych naruszeń prawa wskazanych w podstawach kasacyjnych. Z jednej bowiem strony autor skargi kasacyjnej zarzuca obrazę prawa procesowego i materialnego, z drugiej zaś akceptuje w pełni argumentację Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, czego wyrazem jest znajdujące się w skardze kasacyjnej stwierdzenie, iż "pełnomocnik....całkowicie zgadza się z twierdzeniami....WSA w Poznaniu". Tak sformułowana treść skargi kasacyjnej powoduje, że jest ona wewnętrznie sprzeczna. Ten sam wyrok nie może być bowiem zgodny i zarazem niezgodny z prawem. Z tej przyczyny podniesione w tej skardze zarzuty pozostają poza merytoryczną oceną sądu kasacyjnego.

Ujawnienie istotnych okoliczności w toku sprawy

Wyrok NSA z dn. 12.01.2011r. (II FSK 1640/09)

Nie można twierdzić, że ujawnienie istotnych dla sprawy nowych okoliczności albo dowodów, istniejących w dacie rozstrzygania, lecz nieznanych organowi podatkowemu, świadczy o naruszeniu prawa przez sąd. To raczej stronie należałoby postawić zarzut zaniedbania wskazania faktów bądź dowodów – o których przecież musiała wiedzieć – mających istotne znaczenie dla jej interesu prawnego (prawidłowego zrekonstruowania stanu faktycznego sprawy). Nie można wobec tego stawiać znaku równości pomiędzy naruszeniem prawa dającym podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego) i wymagającym dopiero wykazania (potencjalnym) stanem niezgodności decyzji z prawem.

Ułomności skargi kasacyjnej

Wyrok NSA z dn. 12.01.2011r. (II FSK 1636/09)

Pisanie, iż "bez żadnych podstaw nie dano wiary zeznaniom mego Mocodawcy" lub "Szereg wątpliwości budzi również przywoływanie w protokole wyjętych z kontekstu zeznań [...]", przy braku wskazania prawnej kwalifikacji domniemanego uchybienia, nie wystarcza dla uwzględnienia zarzutów skargi kasacyjnej. W uzasadnieniu skargi żadne ze sformułowanych twierdzeń nie zostało powiązane z powołaną ogólnie podstawą kasacyjną. Zaniechanie wyjaśnienia charakteru tego związku i poprzestanie na przytoczeniu tez z orzecznictwa sądowoadministracyjnego muszą zatem skutkować oddaleniem skargi kasacyjnej.

Odpowiedzialność członków zarządu za zaległości stowarzyszenia

Wyrok NSA z dn. 13.01.2011r. (II FSK 1606/09)

Sąd pierwszej instancji powinien zbadać czy postępowaniami podatkowymi w przedmiocie odpowiedzialności osób trzecich zostały objęte wszystkie osoby będące członkami zarządu Klubu (stowarzyszenia) w okresie, w którym powstały zaległości podatkowe podatku VAT wraz z odsetkami. Odpowiedzialność w trybie przepisu art. 116a Ordynacji podatkowej w związku z art. 116 ustawy za zaległości Klubu została bowiem przeniesiona na wszystkich członków zarządu. Natomiast okoliczność, że postępowania podatkowe prowadzone są odrębnie wobec każdego z tych członków jest kwestią techniczną. Nie istnieje wymóg, by postępowanie wobec każdego z członków zarządu powinno się toczyć z udziałem pozostałych członków zarządu.

Złożenie oświadczenia o stanie majątkowym w toku czynności kontrolnych

Wyrok NSA z dn. 14.01.2011r. (II FSK 1303/10)

Przewidziane w art. 285 a § 3 Ordynacji podatkowej oświadczenie o stanie majątkowym zostało wprowadzone jako szczególny środek dowodowy w postępowaniu kontrolnym, niewystępujący w postępowaniu podatkowym. Kontrolowany ma obowiązek złożenia takiego oświadczenia nawet, gdyby związane było to z samooskarżeniem i narażało jego lub jego bliskich na odpowiedzialność karną. Nie przewidziano bowiem w tym wypadku wyłączenia, jakie ma zastosowanie do świadka, któremu przyznano prawo do odmowy odpowiedzi na pytanie. Przepis ten nie wymaga również potrzeby przez kontrolowanego wyrażenia zgody na przeprowadzenie takiego dowodu. Różni się on również od, składanego także pod rygorem odpowiedzialności karnej za fałszywe zeznania, oświadczenia strony w trybie art. 180 § 2 ustawy, które może nastąpić jedynie na jej wniosek.

Interpretacje VAT.pl obejmują tezy wybranych interpretacji urzędów, izb skarbowych, wyroków sądów oraz pisma Ministerstwa Finansów. Publikacje te nie stanowią porady podatkowej czy prawnej i są wyłącznie odzwierciedleniem stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia opisanych przez niego zdarzeń. Pełna treść wybranych interpretacji dostępna jest na stronach internetowych Ministerstwa Finansów.

Reklama

Licencja na zaufanie - Certyfikat Firmy Wiarygodnej Finansowo
Jeżeli celujesz w zaufanie kontrahentów, pokaż się z wiarygodnej strony. Zdobądź Certyfikat i dołącz do grona solidnych przedsiębiorców z zasadami.

Zobacz także

e-Porady - czytaj za darmo!

Odpowiedzi redakcji PIT.pl na pytania podatkowe użytkowników:

Deklaracja CIT-82012-03-26 12:52:25

Czy spółka z o.o. powinna ująć w zeznaniu rocznym CIT-8 dopłaty do kapitału, wniesione w całości przez wspólników i dopłaty bezpośrednie ze środków unijnych i krajowych, wspierające rolników? Spółka prowadzi działalność rolniczą, polegającą na hodowli zwierząt. W roku podatkowym spółka...

Odpowiedź

Pełnomocnictwo a CIT-82010-04-01 08:54:44

Mam pełnomocnictwo do podpisu wszelkich deklaracji podatkowych spółki z o.o. Podpisałem CIT-8, ale mam wątpliwości bo tam jest "podpis osoby (...) uprawnionej do zarządzania jednostką". Czy w takim razie CIT-8 może podpisać osoba z pełnomocnictwem do tego, nie będąca członkiem...

Odpowiedź

Obniżenie zaliczek uproszczonych CIT2010-03-02 09:40:09

Słyszałem, że można wnioskować o obniżenie wysokości zaliczki miesięcznej CIT płaconej w wysokości 1/12 dochodu z poprzedniego roku. Chcę tak uczynić. Jak o to się wnioskuje, jakie przepisy określają tryb postępowania w tej sprawie?

Odpowiedź

Przejdź do darmowej bazy e-porad

e-Porady - czytaj za darmo!

Odpowiedzi redakcji PIT.pl na pytania podatkowe użytkowników:

Deklaracja CIT-82012-03-26 12:52:25

Odpowiedź

Pełnomocnictwo a CIT-82010-04-01 08:54:44

Odpowiedź

Obniżenie zaliczek uproszczonych CIT2010-03-02 09:40:09

Odpowiedź

Przejdź do darmowej bazy e-porad