Metoda degresywna amortyzacji

Metoda degresywna amortyzacji pozwala na przyspieszenie amortyzacji niektórych środków trwałych w początkowych okresie.

Podatnik może według własnego wyboru stosować metodę degresywną albo liniową.

W amortyzacji metodą degresywną występują dwa etapy:

  • etap pierwszy, w którym następuje amortyzacja metodą degresywną;
  • etap drugi, w którym następuje amortyzacja metodą liniową.

Przejście do etapu drugiego, na metodę liniową, następuje w roku podatkowym, w którym kwota amortyzacji ustalona metodą degresywną miałaby być niższa, od kwoty amortyzacji ustalonej metodą liniową. Już w tym roku stosować należy metodę liniową, korzystniejszą dla podatnika.

Okres metody degresywnej Okres metody liniowej
Podstawa naliczania odpisów amortyzacyjnych

W pierwszym roku amortyzacji - wartość początkowa. W latach następnych wartość początkowa pomniejszona o dokonane odpisy amortyzacyjne, ustalona na dany rok na początku tego roku.

Wartość początkowa
Stosowane stawki amortyzacyjne Stawki podane w wykazie rocznych stawek amortyzacji pomnożone przez współczynniki 2,0 albo 3,0 - w zależności od sytuacji Stawki podane w wykazie rocznych stawek amortyzacji

W okresie metody degresywnej podatnik mnoży stawkę amortyzacji:

  • x współczynnik 2,0 albo niższy (dopuszczalne są wartości od powyżej zera do 2,0, przy czym współczynniki powyżej 1,0 gwarantuje przyspieszenie amortyzacji);
  • x współczynnik 3,0 albo niższy w przypadku używania środków trwałych w zakładzie danego podatnika położonym na terenie gminy o szczególnym zagrożeniu wysokim bezrobociem strukturalnym albo w gminie zagrożonej recesją i degradacją społeczną, których wykaz na podstawie odrębnych przepisów ustala Rada Ministrów.

Na przykład:

Podatnik zakupił zespół komputerowy, amortyzowany ze stawką 30%, za cenę 4000zł. Przekazał go do użytkowania w grudniu 2004r. W takim wypadku od stycznia 2005r. nalicza odpisy amortyzacyjne metodą degresywną przy zastosowaniu współczynnika 2,0 a zatem przy stawce amortyzacyjnej 60%:

  • w roku 2005 odpis wyniesie 2400zł = 0,6 x 4000zł;
  • w roku 2006 odpis obliczony metodą degresywną 960zł =i 0,6 x (4000zł - 2400zł) = 0,6 x 1600zł byłby mniejszy niż odpis obliczony metodą liniową równy 1200zł = 0,3 x 4000zł, zatem od 1 stycznia roku 2006 należy stosować metodę liniową.

Albo: podatnik zakupił środek trwały za kwotą 10000zł amortyzowany przy zastosowaniu stawki 20% i przekazał go do użytkowania w styczniu roku 2005. W takim wypadku od lutego 2005r. naliczać będzie odpisy amortyzacyjne metodą degresywną przy zastosowaniu współczynnika 2,0:

  • w roku 2005 odpis wyniesie 3666,67zł = 11/12 x 0,4 x 10000zł (roczny wyniósłby 4000zł = 0,4 x 10000zł);
  • w roku 2006 odpis wyniesie 2533,33zł = 0,4 x (10000zł - 3666,67zł);
  • w roku 2007 odpis obliczony metodą degresywną 1520zł = 0,4 x (10000zł - 3666,67zł - 2533,33zł) byłby mniejszy niż odpis obliczony metodą liniową równy 2000zł = 0,2 x 10000zł, zatem od 1 stycznia 2007r. należy stosować metodę liniową.

Jeżeli w trakcie roku podatkowego:

  • gmina zostanie wyłączona z wykazu, o którym mowa wyżej, lub
  • podatnik przestanie mieć siedzibę na terenie gminy, o której mowa wyżej,

wówczas podatnik może stosować do końca tego roku podwyższone stawki amortyzacyjne. W roku następnym musi obniżyć współczynnik.

Jakie środki trwałe objęte są metodą degresywną

Metoda degresywna może być stosowana do maszyn i urządzeń:

Przez samochód osobowy rozumieć należy w tym wypadku każdy samochód, który nie posiada homologacji producenta lub importera wymaganej dla samochodów innych niż osobowe oraz którego dopuszczalna ładowność nie przekracza 500 kg.

Współczynnik 3,0 już nie obowiązuje

Nie istnieje możliwość dokonywania amortyzacji metodą degresywną ze współczynnikiem 3,0 w związku z położeniem na terenie gminy o szczególnym zagrożeniu wysokim bezrobociem strukturalnym albo w gminie zagrożonej recesją i degradacją społeczną (art.22k ust.2 cyt. ustawy).

Gminy, w których dopuszczalne było stosowanie współczynnika 3,0, określone zostały w rozporządzeniu Rady Ministrów z dnia 21 grudnia 1999r. w sprawie określenia powiatów (gmin) zagrożonych szczególnie wysokim bezrobociem strukturalnym (Dz. U. Nr 110, poz. 1264 z późń. zm.) oraz w rozporządzeniu Rady Ministrów z dnia 23 kwietnia 2002 r. w sprawie określenia powiatów (gmin) zagrożonych strukturalną recesją i degradacją społeczną, w których stosuje się szczególne instrumenty ekonomiczno-finansowe i inne preferencje.

Art.149 ust.2 ustawy z dnia 20 kwietnia 2004r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy (Dz. U. Nr 99, poz. 1001 z późn. zm.) skraca do końca 2005r. okres obowiazywania cyt. rozporządzenia Rady Ministrów, wydanego na podstawie art. 37h ust. 1 ustawy o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu zachowuje moc do dnia 31 grudnia 2005 r. (dotyczy bezrobocia strukturalnego).

Art.149 ww. ustawy nie przewiduje dalszej mocy obowiązującej w stosunku do rozporządzenia odnoszącego się do powiatów (gmin) zagrożonych strukturalną recesją i degradacją społeczną. Straciły one taki charakter 1 czerwca 2004r.

W związku z tym gminy utraciły już swój charakter szczególny. Począwszy od 2006 nie obowiązują już żadne zasady szczególne pozwalające na stosowanie ww. stawek podwyższonych.

Do końca 2004r. czy 2005r. – w zależności od podstawy - należało stosować stawkę preferencyjną, od 2005r. czy najpóźniej od 2006 - już nie.