Klasyfikacja Środków Trwałych (KŚT)

Ustawy o podatkach dochodowych (PIT, CIT) oraz ustawa o rachunkowości posiadają własne, niezależne od siebie definicje środków trwałych. Obecnie definicja zawarta w rozporządzeniu z dnia 10 grudnia 2010 r. sprawie Klasyfikacji Środków Trwałych (Dz. U. 2010, nr 242, poz. 1622) opiera się na zasadach ustawy o rachunkowości, nie wprowadzając dodatkowej, własnej definicji środka trwałego. Definicja oraz zasady klasyfikowania z KŚT przydatne są przede wszystkim przy ustaleniu, co tak naprawdę jest środkiem trwałym, co jest jego przynależnością, częścią składową, a jakie elementy stanowią odrębny, niezależny składnik majątku. Zasady te pomocne są również przy ustalaniu pojęć remontu, modernizacji, adaptacji, przebudowy i rozbudowy, wpływających na uznanie wydatku za niezależny od dotychczasowej inwestycji lub też podwyższających wartość początkową dotychczas wykorzystywanego środka trwałego.

Pojęcie środków trwałych w KŚT

Przez środki trwałe w świetle ustawy z dnia 29 września 1994 r. o rachunkowości (Dz. U. z 2009 r. Nr 152, poz. 1223, Nr 157, poz. 1241 i Nr 165, poz. 1316 oraz z 2010 r. Nr 47, poz. 278) rozumie się rzeczowe aktywa trwałe i zrównane z nimi, o przewidywanym okresie ekonomicznej użyteczności dłuższym niż rok, kompletne, zdatne do użytku i przeznaczone na potrzeby jednostki, z wyłączeniem aktywów posiadanych przez jednostkę w celu osiągnięcia z nich korzyści ekonomicznych. 

Do środków trwałych zalicza się w szczególności: 

1. nieruchomości - w tym grunty, prawo użytkowania wieczystego gruntu, budowle i budynki, a także będące odrębną własnością lokale, spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu mieszkalnego oraz spółdzielcze prawo do lokalu użytkowego; 
2. maszyny, urządzenia, środki transportu i inne rzeczy; 
3. ulepszenia w obcych środkach trwałych; 
4. inwentarz żywy. 

Środki trwałe oddane do używania na podstawie umowy najmu, dzierżawy lub leasingu zalicza się do aktywów trwałych jednej ze stron umowy.  Ulepszenia (przebudowa, rozbudowa, rekonstrukcja, adaptacja, modernizacja) w obcych środkach trwałych klasyfikowane są w odpowiednich grupowaniach KŚT, w zależności od środka trwałego, którego dotyczą. 

Zasady klasyfikowania środków trwałych

W KŚT za podstawową jednostkę ewidencji przyjmuje się pojedynczy element majątku trwałego spełniający określone funkcje w procesie wytwarzania wyrobów i świadczenia usług. Może być nim budynek, maszyna, pojazd mechaniczny itp. Jedynie w nielicznych przypadkach dopuszcza się w ewidencji przyjęcie za pojedynczy obiekt - obiektu zbiorczego, którym może być zespół przewodów rurociągowych lub zespół latarni jednego typu użytkowanych na terenie zakładu, ulicy, osiedla, zespoły komputerowe itp. 
 

	Nazwa pliku
	Klasyfikacja Środków Trwałych - objaśnienia

Z punktu widzenia funkcji, jakie poszczególne środki trwałe spełniają w procesie wytwarzania lub w toku nieprodukcyjnego użytkowania, rozróżnia się cztery zasadnicze zbiory: 

1. nieruchomości - obejmujące grunty, budynki oraz obiekty inżynierii lądowej i wodnej; środki trwałe zaliczone do tego zbioru zapewniają odpowiednie warunki do prowadzenia procesów produkcyjnych oraz działalności nieprodukcyjnej; 
2. maszyny, urządzenia techniczne i narzędzia - obejmujące środki trwałe, którymi oddziałuje się bezpośrednio na przedmioty pracy, takie jak: surowce, materiały itp.; 
3. środki transportu służące do przewozu osób lub transportu towarów; 
4. inwentarz żywy. 

Uwzględniając wyżej wymienione zasady podziału środków trwałych niniejsza klasyfikacja wyodrębnia na pierwszym szczeblu podziału klasyfikacyjnego 10 następujących jednocyfrowych grup środków trwałych: 

0  GRUNTY 

1  BUDYNKI I LOKALE ORAZ SPÓŁDZIELCZE PRAWO DO LOKALU UŻYTKOWEGO I SPÓŁDZIELCZE WŁASNOŚCIOWE PRAWO DO LOKALU MIESZKALNEGO 

2  OBIEKTY INŻYNIERII LĄDOWEJ I WODNEJ 

3  KOTŁY I MASZYNY ENERGETYCZNE 

4  MASZYNY, URZĄDZENIA I APARATY OGÓLNEGO ZASTOSOWANIA 

5  MASZYNY, URZĄDZENIA I APARATY SPECJALISTYCZNE 

6  URZĄDZENIA TECHNICZNE 

7  ŚRODKI TRANSPORTU 

8  NARZĘDZIA, PRZYRZĄDY, RUCHOMOŚCI I WYPOSAŻENIE, GDZIE INDZIEJ NIESKLASYFIKOWANE 

9  INWENTARZ ŻYWY 

Wyżej wymienione grupy środków trwałych dzielą się na drugim szczeblu podziału klasyfikacyjnego na podgrupy, którym nadane zostały symbole dwucyfrowe. Wprowadzono też trzeci szczebel podziału klasyfikacyjnego środków trwałych, którym nadano symbole trzycyfrowe. 

Objaśnienia dodatkowe – korelacja z innymi klasyfikacjami

Klasyfikacja Środków Trwałych (KŚT) jest usystematyzowanym zbiorem obiektów majątku trwałego służącym m.in. do celów ewidencyjnych, ustalaniu stawek odpisów amortyzacyjnych oraz badań statystycznych. 

Zakres rzeczowy środków trwałych objętych grupą 0 określono w oparciu o rozporządzenie Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 29 marca 2001 r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków (Dz. U. Nr 38, poz. 454). 

Podziały występujące w grupie 1 i 2 opracowane zostały w oparciu o grupowania Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych (PKOB) wprowadzonej rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 30 grudnia 1999 r. w sprawie Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych (PKOB) (Dz. U. Nr 112, poz. 1316 oraz z 2002 r. Nr 18, poz. 170) i Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług (PKWiU) wprowadzonej rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 29 października 2008 r. w sprawie Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług (PKWiU) (Dz. U. Nr 207, poz. 1293, z 2008 r. Nr 220, poz. 1435 oraz z 2009 r. Nr 33, poz. 256 i Nr 222, poz. 1753). W związku z tym, obiektom objętym tymi grupami przypisano także odpowiednie symbole PKOB i PKWiU. 

Natomiast środkom trwałym objętym grupami od 3 do 9 przypisano odpowiednie symbole PKWiU, w wielu miejscach jednak powiązanie to ma charakter orientacyjny, tzn., że powiązania zawarte w kluczu nie oznaczają pełnej odpowiedniości grupowań KŚT, lecz określają, że wyroby zaliczane do danego grupowania KŚT są zaliczane do wymienionych w kolumnie 5 grupowań PKWiU 2008. 

W samej klasyfikacji (w załączniku do rozporządzenia) Znak „*” przy symbolach PKOB i PKWiU oznacza, że zakres danego grupowania tych klasyfikacji nie w pełni odpowiada zakresowi danego grupowania KŚT. W przypadkach, gdy przypisanie konkretnych symboli ww. klasyfikacji było niemożliwe w kolumnie „Powiązania” umieszczono znak „-”.