Nowości

ZOZ nie odliczy podatku VAT od nabywanych towarów i usług - 2012.05.04

Stawka VAT dla dostaw działek przeznaczonych jedynie częściowo pod zabudowę - 2012.04.25

Sprzedaż działek budowlanych bez VAT - 2012.04.20

więcej najnowszych

Odliczenie VAT od zaniechanej inwestycji

Zdaniem organów podatkowych, podatnik nie ma prawa do odliczenia VAT od zaniechanych inwestycji, ponieważ wydatki na zaniechane inwestycje nie mogą stanowić kosztów uzyskania przychodów w podatku dochodowym. Jest już jednak pierwszy wyrok WSA, który być może zmieni tą niekorzystną dla podatników linię interpretacyjną.

Wydatki związane z zaniechanymi inwestycjami nie mogą zostać zaliczone do kosztów uzyskania przychodów w podatku dochodowym. Na tej podstawie organy podatkowe uznają, że od wydatków tych podatnikom nie przysługuje prawo do odliczenia VAT, wskazując przy tym na art. 88 ust. 1 pkt 2 ustawy o VAT, który wprowadza zakaz odliczania VAT od wydatków, które nie mogą stanowić kosztów uzyskania przychodów. Takie stanowisko było dotychczas powszechnie prezentowane przez urzędy skarbowe.

Ich zdaniem tracąc prawo do odliczenia podatnik powinien dokonać korekty, poprzez pomniejszenie podatku naliczonego, o łączną kwotę uprzednio odliczonego podatku naliczonego VAT związanego z zaniechaną inwestycją. Korekta powinna być dokonana jednorazowo, w deklaracji podatkowej za okres rozliczeniowy, w którym nastąpiła zmiana przeznaczenia wskutek zaniechania inwestycji (Pomorski Urząd Skarbowy, 6 września 2006r., VI/443-217/06/JW; Urząd Skarbowy w Łęcznej, 24 lipca 2006r., PE-443/20/06).

Podobne stanowisko zajmowały także izby skarbowe wydające interpretacje w imieniu Ministra Finansów, np. Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie, 14 grudnia 2007r., IP-PP2-443-378/07-4/SAP.

Podatnicy nie zgadzali się z niekorzystnym dla nich stanowiskiem urzędów skarbowych i odwoływali się do izb skarbowych powołując się m.in. na przepisy VI Dyrektywy i orzecznictwo Europejskiego Trybunału Sprawiedliwości, zgodnie z którym prawo do odliczenia VAT jest podstawowym prawem funkcjonowania systemu podatku VAT i jego neutralności. Przykładowo ETS w sprawie C-37/95: Ghent Coal Terminal NV uznał, że „Artykuł 17 VI Dyrektywy należy interpretować w taki sposób, aby umożliwić podatnikowi działającemu w ramach swojej działalności opodatkowanej odliczenie podatku VAT przypadającego do zapłaty z tytułu nabycia towarów i usług stanowiących inwestycje z przeznaczeniem na działalność opodatkowaną. Prawo do odliczeń obowiązuje także w przypadku, gdy z powodów od niego niezależnych podatnik nigdy nie wykorzystał nabytych towarów i usług do prowadzenia działalności opodatkowanej”.

Izby skarbowe odnosząc się do tych uwag uznawały, że co prawda linia orzecznictwa ETS potwierdza prawo podatników do zwrotu podatku naliczonego nawet w przypadku, gdy nie doszło do wykorzystania inwestycji do wykonywania czynności opodatkowanych, lecz w momencie ponoszenia wydatków istniał zamiar ich wykorzystania do tych czynności, to jednak, z chwilą przystąpienia do Wspólnoty, Polska była uprawniona do zachowania istniejących ograniczeń w prawie do obniżenia podatku należnego o kwoty podatku naliczonego (Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie, 12 marca 2008r., IPPP1/443-137/08-2/SM; Izba Skarbowa w Opolu, 3 lipca 2007r., PP-I/44071-5/07/MJ).

W takich okolicznościach jedynym rozwiązaniem aby nie dokonywać korekty VAT była sprzedaż niedokończonej inwestycji, nawet znacznie poniżej poniesionych kosztów. Korzyść takiej transakcji jest podwójna, ponieważ strata z inwestycji może zostać zaliczona do kosztów uzyskania przychodów i tym samym nie ma przeszkód dla odliczenia VAT – pod warunkiem oczywiście, że sprzedaż będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem VAT (Urząd Skarbowy w Żywcu, 23 maja 2005r., PP 443/16/2005/BF).

Być może organy podatkowe zmienią jednak podejście do przedmiotowej kwestii po wyroku WSA w Warszawie z dnia 30 kwietnia 2008 r. (sygn. akt: III SA/Wa 173/08). W badanej sprawie Sąd odmówił zastosowania art. 88 ust.1 pkt 2 ustawy o VAT ze względu na sprzeczność z przepisami prawa wspólnotowego (art.17ust. 6 VI Dyrektywy i art. 168 Dyrektywy 2006/112) jak też z obowiązującymi w prawie unijnym zasadami neutralności i proporcjonalności podatku VAT.

W uzasadnieniu wyroku Sąd podkreślił, iż zasada neutralności podatku VAT jest zasadą podstawową, której możliwość ograniczenia musi mieć podłoże w prawie wspólnotowym, mającym prymat nad prawem krajowym. Powołując się na orzecznictwo ETS, WSA uznał, że każdy sąd krajowy musi stosować prawo wspólnotowe w całości i udzielać ochrony prawom podmiotowym przyznanym podmiotom prywatnym przez prawo wspólnotowe.

Odnosząc się natomiast do zarzutu organów podatkowych, że ograniczenie w odliczaniu VAT może być stosowane, ponieważ obowiązywało już przed wejściem Polski od Unii Europejskiej, wskazał, że przyjęte w omawianym przepisie kryteria ograniczenia są zbyt ogólne i że polski ustawodawca zastosować tylko takie ograniczenia, które odnoszą się do konkretnych kategorii towarów czy usług. Natomiast odniesienie się do koncepcji wydatków, które nie stanowią kosztu uzyskania przychodów ewidentnie nie spełnia tego kryterium.

Być może po takim wyroku sądu, zmieni się linia orzecznicza organów podatkowych a jeśli nawet nie, to podatnicy, którzy otrzymają niekorzystne interpretacje podatkowe mogą dochodzić swoich praw przed sądem i zapewne ich racje zostaną uznane.

Interpretacje VAT.pl obejmują tezy wybranych interpretacji urzędów, izb skarbowych, wyroków sądów oraz pisma Ministerstwa Finansów. Publikacje te nie stanowią porady podatkowej czy prawnej i są wyłącznie odzwierciedleniem stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia opisanych przez niego zdarzeń. Pełna treść wybranych interpretacji dostępna jest na stronach internetowych Ministerstwa Finansów.