W dniu 12 czerwca 2010 roku został wstrzymany codzienny przegląd prasy podatkowo-gospodarczej.
Zapraszamy do lektury aktualności podatkowych.

Strona, na której siÄ™ znajdujesz, ma charakter archiwalny.

Orzeczenie ETS w sprawie My Travel Plc

Adwokat Generalny, Philippe Leger, 12 maja, wydał opinię w sprawie My Travel plc vs. Commissioners of Customs and Excise (C-291/03), dotyczącej sposobu obliczania zobowiązania podatkowego. W szczególności chodzi o dopuszczalność ponownego obliczenia zobowiązania według metody wskazanej w orzeczeniu ETS, zamiast tej, wynikającej z przepisów krajowych.

VI Dyrektywa VAT przewiduje w art. 26 specjalny system opodatkowania dla biur podróży. Przepisy znajdują zastosowanie w przypadku, gdy podmioty występują we własnym imieniu, a w celu zapewnienia usług turystycznych korzystają z dostaw i usług innych podatników. Dokonywane przez nie transakcje traktowane są jako pojedyncze usługi świadczone podróżnemu przez biuro. Podstawą opodatkowania usługi jest marża biura podróży, czyli różnica pomiędzy całkowitą kwotą do zapłaty przez podróżnego, bez podatku od wartości dodanej, a faktycznymi kosztami biura podróży z tytułu dostaw i usług świadczonych przez innych podatników, gdy transakcje te służą bezpośredniej korzyści podróżnego.

Sytuacja komplikuje się, gdy w celu zapewnienia usług turystycznych, biuro podróży korzysta z dostaw innych podatników i jednocześnie samo bezpośrednio świadczy niektóre usługi, np. organizuje przeloty własnymi samolotami. W sprawie Madgett i Baldwin (C-308/96 i C-94/97) ETS uznał, że sposób obliczenia podstawy opodatkowania, przedstawiony w art.26 VI Dyrektywy, stosuje się jedynie do tych części usług, które są świadczone w wyniku skorzystania z dostaw innych podatników. W celu obliczenia, jaka część pakietu oferowanego klientowi jest świadczona poprzez skorzystanie z dostaw innych podatników, a jaka bezpośrednio przez biuro podróży, należy stosować metodę ceny rynkowej.

My Travel, biuro podróży działające w Wielkiej Brytanii, zapewniało swoim klientom przeloty wykorzystując własną flotę samolotową. Ponadto oferowało możliwość zakupu biletu bez konieczności wykupienia całego pakietu turystycznego. Do 1998 r. firma obliczała swoje należności podatkowe na podstawie systemu określonego w brytyjskich przepisach podatkowych. Po wydaniu przez ETS wyroku w sprawie Madgett i Baldwin w październiku 1998 r., firma postanowiła ponownie przeliczyć swoje zobowiązania podatkowe w latach 1995-1997 według metody wskazanej przez Trybunał. W wyniku jej zastosowania spółka zażądała zwrotu nadpłaconego podatku w wysokości prawie 3 mln GBP. Władze podatkowe odrzuciły jednak to żądanie.

Rzecznik Generalny wskazał, że biuro podróży, które złożyło deklarację podatku VAT, używając metody obliczenia wskazanej w przepisach krajowych, jest uprawnione do ponownego obliczenia swojego zobowiązania podatkowego wykorzystując metodę wskazaną przez Trybunał jako zgodną z prawem wspólnotowym.

Rzecznik podkreślił, że biura podróży świadczące usługi z wykorzystaniem dostaw i usług innych podatników oraz te, które bezpośrednio świadczą niektóre z nich, muszą wskazywać co do zasady tą część ceny, która odpowiada wartości usług świadczonych bezpośrednio przez biuro podróży, obliczanych według metody wartości rynkowej. Do sądów krajowych należy natomiast określenie wartości rynkowej tych usług.