Pracownicy i ZUS
Pomoc eksperta

Przeciętne miesięczne wynagrodzenie

Podstawą wymiaru zasiłku chorobowego pracownika jest przeciętne miesięczne wynagrodzenie jakie uzyskał pracownik za okres 12 miesięcy kalendarzowych, poprzedzającym miesiąc, w którym powstała niezdolność do pracy. Przy ustalaniu podstawy wymiaru zasiłku chorobowego bierze się pod uwagę przeciętne miesięczne wynagrodzenie otrzymywane przez pracownika w okresie pozostawania w nieprzerwalnym ubezpieczeniu chorobowym.

Uwaga !

Przerwa w ubezpieczeniu chorobowym, choćby na jeden dzień będzie powodowała ustalanie podstawy według innej podstawy. Taki wniosek jest korzystny dla osób, które chciałyby skorzystać z podwyższenia podstawy zasiłku (zarabiały mało, zwalniają się, zmieniają podstawę na podwyższoną w stosunku do poprzedniej po czym przysługuje im uprawnienie do odmiennego niż powyżej, korzystniejszego ustalenia podstawy składek.

Podstawa wymiaru zasiłku chorobowego z tytułu pracy w pełnym wymiarze czasu pracy nie może być niższa od wynagrodzenia minimalnego po odliczeniu kwoty odpowiadającej 13,71% tego wynagrodzenia – czyli po odliczeniu potrąconych przez pracodawcę ze środków pracownika składek na ubezpieczenie emerytalne, chorobowe i rentowe. W przypadku osób w pierwszym roku pracy podstawa wymiaru zasiłku chorobowego nie może być niższa niż 80 % minimalnego wynagrodzenia.

Jeżeli w okresie z którego ustalana jest podstawa wymiaru zasiłku chorobowego przychód ubezpieczonego uległ zmniejszeniu wskutek niewykonywania pracy z przyczyn usprawiedliwionych, w przypadku niewykonywania działalności innej niż umowa o pracę – w okresie pobierania zasiłku chorobowego, macierzyńskiego, opiekuńczego, świadczenia rehabilitacyjnego albo odbywania ćwiczeń wojskowych, przy ustalaniu podstawy wymiaru zasiłku chorobowego:

  • wyłącza się przychód za miesiąc w którym osoba ubezpieczona wykonywała pracę lub działalność przez mniej niż połowę miesiąca,
  • przyjmuje się natomiast przychód (po uzupełnieniu) za miesiące, w którym osoba ubezpieczona wykonywała pracę lub działalność przez co najmniej połowę miesiąca.

Jeżeli w okresie niezdolności do pracy ubezpieczony w każdym miesiącu z przyczyn usprawiedliwionych wykonywał pracę przez mniej niż połowę obowiązującego go czasu pracy przy ustalaniu podstawy wymiaru zasiłku chorobowego przyjmuje się wynagrodzenie za wszystkie miesiące po uzupełnieniu dni jakie pracownik był zobowiązany przepracować.

Ustalanie przeciętnego miesięcznego wynagrodzenia

Zgodnie z art. 38. ust. 1 ustawy o świadczeniach pieniężnych z ubezpieczenia społecznego w razie choroby lub macierzyństwa przeciętne miesięczne wynagrodzenie będące podstawą wymiaru zasiłku chorobowego oblicza się poprzez podzielenie wysokości wynagrodzenia osiągniętego przez ubezpieczonego w okresie 12 miesięcy, przez liczbę miesięcy w których wynagrodzenie to zostało osiągnięte.

Przykład

Pracownik w ostatnich 12 miesiącach zarabiał:

1.500 zł + 1.500 zł + 1.800 zł + 1.500 zł + 1.500 zł + 1.500 zł + 1.500 zł + 1.500 zł + 1.500 zł + 1.500 zł + 1.500 zł + 1.800 zł = 18.600 zł

18,600 / 12 = 1,550 zł

Podstawa wymiaru przy zmianie tytułu ubezpieczeń

Częstym zabiegiem osób optymalizujących składki jest zmiana tytułu ubezpieczeń, dzięki któremu składki liczy się inaczej niż na powyższych zasadach.

Uwaga !

Podstawę wymiaru zasiłku chorobowego ustala się z uwzględnieniem wynagrodzenia uzyskanego u płatnika składek w okresie nieprzerwanego ubezpieczenia chorobowego, w trakcie którego powstała niezdolność do pracy. Przerwa nie musi trwać miesiąc, wystarczająca jest przerwa powodująca wyrejestrowanie z opłacania składek. W szczególności nie ma zastosowania przepis mówiący, że do okresów ubezpieczenia chorobowego wlicza się poprzednie okresy ubezpieczenia chorobowego, jeżeli przerwa między nimi nie przekroczyła 30 dni lub była spowodowana urlopem wychowawczym, urlopem bezpłatnym albo odbywaniem czynnej służby wojskowej przez żołnierza niezawodowego. Innymi słowy przerwa to również okres krótszy niż 30 dni.

W takim przypadku u pracowników:

  • podstawę wymiaru zasiłku chorobowego stanowi przeciętne miesięczne wynagrodzenie za pełne miesiące kalendarzowe ubezpieczenia,  
  • jeżeli niezdolność do pracy powstała przed upływem pełnego miesiąca kalendarzowego ubezpieczenia chorobowego, podstawę wymiaru zasiłku chorobowego stanowi wynagrodzenie, które ubezpieczony będący pracownikiem osiągnąłby, gdyby pracował pełny miesiąc kalendarzowy.

Jeżeli jednak ubezpieczony nie jest pracownikiem, a niezdolność do pracy powstała w pierwszym miesiącu kalendarzowym ubezpieczenia chorobowego, podstawę wymiaru zasiłku stanowi:  

  • najniższa podstawa wymiaru składek na ubezpieczenie chorobowe, po odliczeniach, po odliczeniu kwoty odpowiadającej 13,71 % podstawy wymiaru składki na ubezpieczenie chorobowe - dla ubezpieczonych, dla których określono najniższą podstawę wymiaru składek (np. przedsiębiorca); 
  • kwota przychodu określona w umowie przypadająca na pierwszy miesiąc kalendarzowy ubezpieczenia, po odliczeniach, powyższych odliczeniach 13,71%, a jeżeli kwota ta w umowie nie została określona, kwota przeciętnego miesięcznego przychodu innych ubezpieczonych, z którymi płatnik składek zawarł takie same lub podobne umowy - dla ubezpieczonych wykonujących pracę na podstawie umowy agencyjnej lub umowy zlecenia;  
  • przeciętny miesięczny przychód innych członków spółdzielni - dla ubezpieczonych będących członkami rolniczych spółdzielni produkcyjnych i spółdzielni kółek rolniczych;  
  • przeciętny miesięczny przychód osób wykonujących pracę nakładczą na rzecz danego płatnika składek - dla osób wykonujących pracę nakładczą.  

 

Iwona Karkus,
Piotr Szulczewski

  • data utworzenia: 28-10-2011
  • data modyfikacji: 13-03-2014

Komentarze

Brak komentarzy
Dodaj swój komentarz
Drukuj Dodaj komentarz