Nowości:

Określenie wartości początkowej budynku nabytego łącznie z gruntem za jedną niepodzieloną cenę - 2012.04.27

Samochód żony wykorzysta mąż - 2012.04.16

Różnice kursowe przy umowie faktoringu powstają dopiero po realizacji umowy - 2012.04.13

więcej najnowszych

Raty leasingowe po kradzieży samochodu

Częstym problemem przedsiębiorców jest utrata przedmiotów leasingu, np. na skutek zniszczenia lub kradzieży. Mimo to jednak przedsiębiorcy płacą raty leasingowe oraz ponoszą dodatkowe opłaty, ale mają wątpliwości, czy takie wydatki mogą stanowić koszty uzyskania przychodów. Urzędy skarbowe rozstrzygały już wielokrotnie ten problem a ostatnio głos w dyskusji zabrało także Ministerstwo Finansów.

Zgodnie z przepisami ustaw o podatkach dochodowych, opłaty leasingowe ustalone w umowie leasingu stanowią przychód finansującego (leasingodawcy) i odpowiednio koszt uzyskania przychodów korzystającego (lasingobiorcy), jeżeli umowa ta spełnia następujące warunki:

• została zawarta na czas oznaczony, stanowiący co najmniej 40% normatywnego okresu amortyzacji, jeżeli jej przedmiotem są podlegające odpisom amortyzacyjnym rzeczy ruchome lub wartości niematerialne i prawne, albo została zawarta na okres co najmniej 10 lat, jeżeli jej przedmiotem są podlegające odpisom amortyzacyjnym nieruchomości, oraz
• suma ustalonych w niej opłat, pomniejszona o należny podatek VAT, odpowiada co najmniej wartości początkowej środków trwałych lub wartości niematerialnych i prawnych.

Ustawy o podatkach dochodowych regulują także szeroko opodatkowanie stron transakcji w przypadku przeniesienia własności przedmiotu leasingu po upływie podstawowego okresu umowy leasingu. Żadne przepisy nie regulują wprost kwestii, w której dochodzi do utraty przedmiotu leasingu. W takiej sytuacji należy więc odnieść się do podstawowych zasad zaliczania wydatków do kosztów uzyskania przychodów, tj. do istnienia związku przyczynowo- skutkowego pomiędzy ponoszonym wydatkiem a osiąganym przychodem.

Na podstawie tych właśnie zasad urzędy skarbowe uznawały najczęściej, że raty leasingowe płacone po utracie przedmiotu leasingu nie mogą stanowić kosztów uzyskania przychodów. Ich zdaniem podatnik tracący przedmiot leasingu, traci tym samym możliwość korzystania z niego, co przesądza o tym, że traci przedmiot służący osiąganiu przychodu. Urzędy skarbowe stoją więc na stanowisku, że raty leasingowe płacone od momentu utraty przedmiotu leasingu nie mogą stanowić wydatków mogących być zaliczonymi do kosztów uzyskania przychodu, gdyż nie są ponoszone w celu osiągnięcia przychodu (Urząd Skarbowy Kraków-Prądnik , 15.12.005 r., PR/415/246/05/TK; Świętokrzyski Urząd Skarbowy, 2.12.2005 r., RO/423/161/2005; Pierwszy Urząd Skarbowy w Białymstoku , 13.09.2005 r., RO-XV/423/PDOP-400/95/JB/05; Drugi Urząd Skarbowy w Bydgoszczy, 28.06.2005 r., DGI/423-IX/86-2/05).

Stanowisko przedstawione powyżej potwierdza także orzecznictwo Naczelnego Sądu Administracyjnego – np. wyrok z dnia 28.02.2003 r., sygn. akt I S.A./Gd 1240/98.

Urzędy wskazują jednak, że kosztami uzyskania przychodu w przypadku utraty przedmiotu leasingu nie będą tylko opłaty poniesione po utracie przedmiotu leasingu. Tym samym utrata przedmiotu leasingu nie ma żadnego wpływu na wcześniejsze rozliczenia, tj. zaliczenie do kosztów uzyskania przychodów rat leasingowych, do dnia utraty przedmiotu leasingu (Pierwszy Urząd Skarbowy Łódź-Bałuty, 20.04.2006 r., I USB II/423/5/06).

Z powyżej przytoczonych interpretacji widać, że urzędy skarbowe były nadzwyczaj zgodne w kwestii braku możliwości zaliczania rat leasingowych do kosztów uzyskania przychodów.

Na skutek interpretacji wydanej przez Ministerstwo Finansów, 7.02.2006 r., sygn. PB 2 AD-033-051-51/05,  powyższa praktyka organów podatkowych została zmieniona. Resort finansów zaprezentował pogląd odmienny od dotychczas prezentowanego przez praktycznie wszystkie urzędy skarbowe, stwierdzając, że kosztami uzyskania przychodów mogą być wszystkie raty wynikające z umowy leasingu operacyjnego, Ministerstwo w swoim wyjaśnieniu podkreśliło, iż decydującego znaczenia nie ma tutaj fakt, czy opłaty te są ponoszone w trakcie trwania umowy, czy po jej zakończeniu. Ważne, że wynikają one z umowy leasingu. Na tej podstawie resort wskazał, że zapłacone raty leasingu po kradzieży przedmiotu leasingu (czyli np. samochodu), nadal mogą być zaliczane do kosztów uzyskania przychodów u korzystającego.

Powyższe stanowiska potwierdza Naczelnik Urzędu Skarbowego w Wejherowie, 09.07.2007 r. BI/415-0823/07; PB/OPD/415-61/07/AR. Zdaniem organu  co do zasady, zapłacone raty leasingowe stanowią koszt uzyskania przychodu leasingobiorcy, pod warunkiem jednak, iż przedmiot leasingu jest użytkowany w działalności gospodarczej, a poniesienie tego kosztu służy osiągnięciu przychodu. Natomiast Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie, 2.04.2008 r., sygn. IP-PB3-423-87/07-2/JB stwierdził, że opłaty leasingowe zapłacone przez korzystającego po rozwiązaniu umowy z powodu kradzieży przedmiotu leasingu, podlegają zaliczeniu do kosztów uzyskania przychodu.

Na uwagę zasługuje stanowisko Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie (7.04.2010 r., nr IPPB1/415-98/10-4/ES). Zdaniem warszawskiej izby wydatki na opłacenie składek na ubezpieczenie samochodu osobowego używanego na podstawie umowy leasingu operacyjnego podlegają w kosztach podatkowych limitowaniu.

Niniejsze rozważania wskazują, że praktycznie urzędy skarbowe przyjmowały  do tej pory restrykcyjne stanowisko, jeżeli chodzi o możliwość zaliczania do kosztów uzyskania przychodów rat leasingowych płaconych po utracie przedmiotu leasingu, uznając, że wydatki takie nie są kosztem podatkowym. Korzystne dla podatników stanowisko zajęło jednak Ministerstwo Finansów, dlatego urzędy skarbowe zaczęły  wzorować się  na interpretacji ministerialnej i zmieniły  dotychczasową praktykę. 
 

Interpretacje VAT.pl obejmują tezy wybranych interpretacji urzędów, izb skarbowych, wyroków sądów oraz pisma Ministerstwa Finansów. Publikacje te nie stanowią porady podatkowej czy prawnej i są wyłącznie odzwierciedleniem stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia opisanych przez niego zdarzeń. Pełna treść wybranych interpretacji dostępna jest na stronach internetowych Ministerstwa Finansów.