Nowości:

Określenie wartości początkowej budynku nabytego łącznie z gruntem za jedną niepodzieloną cenę - 2012.04.27

Samochód żony wykorzysta mąż - 2012.04.16

Różnice kursowe przy umowie faktoringu powstają dopiero po realizacji umowy - 2012.04.13

więcej najnowszych

Remont środka trwałego

O rozliczaniu prac remontowo – montażowych stanowi art. 22g ust 17 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Stanowi on, że jeżeli środki trwałe uległy ulepszeniu w wyniku przebudowy, rozbudowy, rekonstrukcji, adaptacji lub modernizacji, wartość początkową tych środków, powiększa się o sumę wydatków na ich ulepszenie, w tym także o wydatki na nabycie części składowych lub peryferyjnych, których jednostkowa cena nabycia przekracza 3.500 zł. Środki trwałe uważa się za ulepszone, gdy suma wydatków poniesionych na ich przebudowę, rozbudowę, rekonstrukcję, adaptację lub modernizację w danym roku podatkowym przekracza 3.500 zł i wydatki te powodują wzrost wartości użytkowej w stosunku do wartości z dnia przyjęcia środków trwałych do używania, mierzonej w szczególności okresem używania, zdolnością wytwórczą, jakością produktów uzyskiwanych za pomocą ulepszonych środków trwałych i kosztami ich eksploatacji.

Podstawowym problemem jest zatem konfrontacja prac modernizacyjnych i remontowych. W drugim bowiem przypadku prace te nie zostały ujęte wśród wskazanych powyżej a tym samym – możliwe jest ich bezpośrednie rozliczenie w kosztach.

Problem powyżej definicji stara się wyjaśnić Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy (2009.06.09, ITPB3/423-126a/09/PS). Stwierdza on, że ponoszone wydatki na projekt architektoniczny oraz inne wydatki związane z pozyskaniem środków finansowych z Unii Europejskiej stanowią koszty uzyskania przychodów w zakresie prac polegających na rozbudowie istniejących obiektów – rozlicza się w myśl zasady, że jeżeli rocznie wydatki przekraczają 3500 zł na pojedynczy środek trwały – to podwyższają jego wartość początkową. Jeżeli natomiast w ramach projektu dochodzi do prac rewitalizacyjnych, wyłącznie remontowych, to wydatki mające charakter remontowy należy kwalifikować do kosztów uzyskania przychodów na zasadach ogólnych wynikających z treści art. 15 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych (odpowiednio art. 22 ust. 1 ustawy o PIT).

Problem w tym jednak, że pewne prace trudno określić wyłącznie mianem rentowych czy modernizacyjnych. I tak prace polegające na rozebraniu ściany działowej, wykonaniu podciągów oraz nowych otworów drzwiowych w wynajmowanym lokalu, przeprowadzone w całości w celu zmiany jego przeznaczenia z mieszkalnego na użytkowe należy traktować jako roboty modernizacyjne, decydującym stanie się cel wykonanych prac (Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy, ITPB1/415-132/09/AK, 2009.05.13). Jak podkreślił Naczelnik Urzędu Skarbowego, całość przeprowadzonych przez Wnioskodawcę robót ma związek ze zmianą sposobu użytkowania lokali z mieszkalnych na użytkowe. Podkreślenia wymaga, że zawsze przy przebudowie, rozbudowie i rekonstrukcji, adaptacji lub modernizacji mogą występować prace uznawane za remontowe. Jednakże skoro z zakresu prac wynika, że ich celem była faktycznie przebudowa, rozbudowa, rekonstrukcja, adaptacja lub modernizacja, to występujące niejako „przy okazji" lub wymuszone zakresem prac - prace remontowe - stanowią de facto jeden z elementów przebudowy, rozbudowy, rekonstrukcji, adaptacji lub modernizacji.

Dodajmy, że gdyby te same prace były przeprowadzane wyłącznie w ramach stosunku najmu – to mogłyby nie zostać zaliczone do przebudowy, lecz do remontu. Decydującym okazuje się zatem również cel działania przedsiębiorcy.
Powyższe twierdzenie potwierdza również fakt, że zakup materiałów budowlanych i prac remontowych w budynku, który miał na celu wykonanie w istniejącym obiekcie budowlanym robót budowlanych polegających na odtworzeniu pierwotnego oraz poprawie stanu budynku pod względem użytkowym i technicznym przy wykorzystaniu wyrobów budowlanych innych niż te, które użyto w stanie pierwotnym – zalicza się do prac remontowych i można rozliczyć bezpośrednio w koszty. Podkreślmy, że budynek ten wskutek upływu czasu i eksploatacji utracił swoją pierwotną zdolność użytkową i w związku z tym, konieczna stała się, oprócz typowych prac murarskich i malarskich, wymiana zużytych składników wyposażenia technicznego związana z instalacją wodną i kanalizacyjną (Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu, ILPB3/423-845/08-2/MC, 2009.03.06).

Pamiętajmy, że takie same zasady rozliczenia dotyczą zarówno nieruchomości, jak i innych środków trwałych. I tak kapitalne prace remontowe (koszt samego remontu wyniósł prawie 400 tys. zł) dotyczące wozu wiertniczego, który po zakończeniu kontraktu tureckiego, wrócił do kraju w znacznym stopniu zużycia z uwagi na szczególnie trudne warunki eksploatacji, można rozliczyć bezpośrednio w kosztach (Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach, IBPBI/2/423-1120/08/PP, 2009.02.27).

Na tej samej zasadzie w kosztach bezpośrednio rozlicza się wydatki związane z okresowymi naprawami rewizyjnymi lokomotyw (Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu, ILPB3/423-669/08-4/ŁM, 2009.01.08).

Podobnie rozlicza się wydatki remontowo – modernizacyjne dotyczące inwestycji w obcym środku trwałym. I tak przede wszystkim trzeba stwierdzić, że zgodnie ze zdaniem Urzędów Skarbowych, art. 22g ust. 17 dotyczy tak samo środków trwałych, jak i inwestycji w obcych środkach trwałych. Ustawodawca nie wprowadził w tym zakresie bowiem żadnego rozróżnienia. Tym samym prace w zakresie utwardzenia placu, na którym będzie prowadzony odzysk odpadów są pracami modernizacyjnymi, co powoduje podwyższenie wartości początkowej przyjętej do amortyzacji inwestycji w obcym środku trwałym (Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach, IBPBI/2/423-1154/08/PH, 2009.02.25).

Tym samym koszty remontu kapitalnego nigdy nie powinny być księgowane jako rozliczenia międzyokresowe kosztów i wprowadzane do kosztów dopiero po zakończeniu całej inwestycji. Jeżeli bowiem poniesione wydatki miały na celu przywrócenie pierwotnego stanu technicznego i użytkowego środka trwałego Spółki, nie zmieniły jego charakteru i funkcji i wynikały z eksploatacji tego środka trwałego, należy uznać je za wydatki remontowe, tj. w sposób pośredni związany z uzyskiwanymi przychodami. Stwierdzenie zatem, iż wydatki te powinny być uznane jako koszty uzyskania przychodów w momencie zakończenia remontu środka trwałego jest nieprawidłowe. Obowiązuje zasada, iż powinny one zostać potrącone w dacie ich poniesienia (Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy, ITPB3/423-524/08/PS, 2008.12.05).

A zatem zarówno cel, przeznaczenie prac, jak i ich zakres będzie decydował o zakwalifikowaniu prac bezpośrednio do remontu, czy też modernizacji.

Interpretacje VAT.pl obejmują tezy wybranych interpretacji urzędów, izb skarbowych, wyroków sądów oraz pisma Ministerstwa Finansów. Publikacje te nie stanowią porady podatkowej czy prawnej i są wyłącznie odzwierciedleniem stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia opisanych przez niego zdarzeń. Pełna treść wybranych interpretacji dostępna jest na stronach internetowych Ministerstwa Finansów.