Samozatrudnienie

Samozatrudnienie, jednoosobowa działalność gospodarcza, jednoosobowa firma - wiele nazw na oznaczenie takiej samej sytuacji. Sytuacji w której osoba fizyczna podejmuje działalność gospodarczą na własny rachunek i na własne ryzyko. Decyzję taką podejmują trzy grupy osób:

• ci, którzy pragnÄ… stworzyć od postaw przedsiÄ™biorstwo, rozwijać je, zarabiajÄ…c w ten sposób na życie i czerpiÄ…c z tego satysfakcjÄ™ zawodowÄ…;
• ci, którzy pragnÄ… wykonywać swojÄ… dziaÅ‚alność jak wolny zawód, wolny strzelec, na rzecz wielu zleceniodawców, korzystajÄ…c ze swobody, jakÄ… daje samodzielna organizacja pracy;
• ci, którzy ze wzglÄ™du na spodziewane korzyÅ›ci ekonomiczne albo nakÅ‚onieni do tego przez pracodawcÄ™, podejmujÄ… czy kontynuujÄ… karierÄ™ pracowniczÄ…, dziaÅ‚ajÄ…c formalnie w ramach prowadzonej przez siebie pozarolniczej dziaÅ‚alnoÅ›ci gospodarczej.

Pierwsza grupa osób to przedsiębiorcy, dla których samozatrudnienie to okres przejściowy. Z chwilą pozyskania stosownych kontaktów gospodarczych, środków na rozwój itd., osoby te rozwiną swoje przedsiębiorstwo poprzez zatrudnienie pracowników, podwykonawców, poprzez zakup majątku trwałego służącego prowadzonej działalności gospodarczej. Osoby te można zaliczyć do kategorii samozatrudnionych jedynie przez krótki okres czasu, choć korzystają oni na początkowym i na dalszych etapach swojej działalności z wielu informacji niezbędnych również samozatrudnionym.

Druga grupa to osoby, w których planach zawodowych nie znajduje się stworzenie dużego przedsiębiorstwa. Osoby takie poprzestają zazwyczaj na zatrudnieniu jednej czy dwóch osób dla wykonywania prac pomocniczych, np. do obsługi biurowej, podczas gdy to oni sami, ich wiedza i doświadczenie zawodowe, są gwarantem sukcesu czy chociażby dalszego istnienia na rynku. Osoby takie mogą korzystać ze swobody jaką daje rzeczywiste samodzielne zorganizowanie swojej pracy. Osoby takie to samozatrudnionieni sensu stricto. Przykładami takich właśnie samozatrudnionych są przedstawiciele wolnych zawodów: adwokaci, doradcy podatkowi, architekci, różnego rodzaju konsultanci czy tłumacze. Nie ma jednak przeszkód, aby w takiej właśnie formie działali hydraulicy, informatycy czy kierowcy.

Trzecią grupę stanowią w zasadzie pracownicy, którzy jednak zorganizowali formalnie swoją aktywność zawodową w postaci jednoosobowej działalności gospodarczej. Zrobili tak pod wpływem liczącego na oszczędności pracodawcy, czy też licząc samemu na oszczędności, które mogą uzyskać pobierając taką samą, jak dotychczas kwotę wynagrodzenia, lecz rozliczając ją według odmiennych zasad z korzyścią dla siebie. Tacy samozatrudnieni narażeni są z jednej strony na większe ryzyko utraty pracy, niż pracownicy zatrudnieni w oparciu o umowę o pracę, jednak z drugiej strony to właśnie uproszczenia płynące ze sposobu ich zatrudnienia mogą skłaniać pracodawców do zawierania czy kontynuowania umów właśnie z nimi.

Samozatrudnienie jest dość atrakcyjną formą dla pracodawcy. Dzięki takiemu rozwiązaniu pracodawca zwolniony jest ze wszelkich obowiązków pracodawcy czy zleceniodawcy, po prostu otrzymuje fakturę od firmy współpracującej. Jest też atrakcyjne dla samozatrudnionego, który może szukać opłacalnych oszczędności podatkowych.

W Å›wietle ostatnich orzeczeÅ„ sÄ…dowych w sprawie jednego z dystrybutorów kosmetyków należy zwrócić uwagÄ™ na fakt, że zakup usÅ‚ug od firmy – pracownika samozatrudnionego – może prowadzić do uznania przez sÄ…d, że pomimo wszystko zawarta zostaÅ‚a umowa o pracÄ™, stÄ…d też warto w umowach o współpracÄ™ umożliwić samozatrudnionym wykonanie zlecenia przy wykorzystaniu osób trzecich, gdyż to ostatecznie uniemożliwi uznanie umowy za umowÄ™ o pracÄ™.

praca nakładcza