Na przykład:

Pracownik uzyskujący wynagrodzenie minimalne otrzyma 80% tego wynagrodzenia przed ubruttowieniem, tzn. bez składek ZUS.

Podstawa wymiaru 730,88 zÅ‚ = 899,10 zÅ‚ – 18,71% (899,10 zÅ‚ x 0,1871 = 168,22 zÅ‚ ZUS emerytalne, rentowe, chorobowe)

Wynagrodzenie za czas choroby 584,70 zł = 730,88 zł * 80%.

Wynagrodzenie to nie stanowi podstawy wymiaru składek na ubezpieczenia społeczne: emerytalne, rentowe, wypadkowe i chorobowe. Zatem bezpośrednio wynagrodzenie brutto stanowi podstawę opodatkowania. Należy je zliczyć razem z pozostałym wynagrodzeniem ze stosunku pracy, pomniejszonym o składki ZUS na ubezpieczenia emerytalne, rentowe i chorobowe, a następnie pomniejszyć o koszty uzyskania przychodu i obliczyć zaliczkę na podatek dochodowy.

Przy ustalaniu podstawy wymiaru składki na ubezpieczenie zdrowotne pracowników nie stosuje się wyłączeń wynagrodzeń za czas niezdolności do pracy wskutek choroby lub odosobnienia w związku z chorobą zakaźną oraz nie stosuje się ograniczenia do trzydziestokrotności prognozowanego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego. Oznacza to, że wynagrodzenie chorobowe stanowi podstawę wymiaru składek na ubezpieczenie zdrowotne bez żadnych ograniczeń kwotowych.

Jako że podstawę wymiaru składek na Fundusz Pracy oraz na Fundusz Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych stanowią kwoty, od których naliczane są składki na ubezpieczenia emerytalne i rentowe, od wynagrodzenia za czas choroby czy odosobnienia w związku z chorobą zakaźną nie należy naliczać składek na FP czy FGŚP.