Podatek VAT
Pomoc eksperta

Faktury VAT

Waluta faktury

Waluta faktury zawsze powinna odpowiadać walucie, w której zawarto umowę. Wyjątkiem jest podatek VAT, który zawsze musi na fakturze być wyrażony w złotych polskich. Powyższa zasada dotyczy podatników wystawiających faktury w Rzeczypospolitej, a nie wszystkich faktur księgowanych przez polskich podatników (np. faktur otrzymywanych od zagranicznych kontrahentów).

Dekretacja faktur w walucie obcej wymaga przeliczania kwot wskazanych na fakturze przelicza się na walutę polską. Do przeliczenia:

  • dla celów podatku dochodowego przychód przelicza się po kursie średnim NBP z dnia poprzedzającego dzień uzyskania przychodu.
  • dla celów podatku VAT kurs ten jest wyznaczany w oparciu o moment powstania obowiązku podatkowego VAT oraz datę wystawienia faktury.

W przypadku faktur otrzymywanych z zagranicy (wystawianych przez zagranicznych kontrahentów) kwota oraz podatek zagraniczny może być wyrażony w walucie obcej.

Koszty podatkowe przelicza się według kursu średniego NBP z dnia poprzedzającego dzień poniesienia kosztu. Faktura wewnętrzna dotycząca zakupów wewnątrzwspólnotowych lub świadczenia usług, dla których podatnikiem jest nabywca, powinna być wystawiona zgodnie z walutą pierwotną, a następnie przeliczona. Kwotę podatku na fakturze wewnętrznej podać należy bezpośrednio w złotych polskich.

UWAGA! Rozliczenie umowy przeliczanej na złote

Niektóre umowy zawierane są w walucie obcej ze współczynnikiem przeliczenia, np. umowa opiewa na kwotę w Euro zgodnie z każdorazowo przedstawianym zestawieniem, po przeliczeniu na złote po kursie średnim z dnia poprzedzającego dzień przedstawienia zestawienia. W takim przypadku faktura powinna być zgodna z ostateczną walutą umowy (w przykładzie będą to złote).

Przeliczenia na złote dokonuje się na fakturze. W przypadku podatników prowadzących pełną rachunkowość, wynik przeliczenia zamieszcza się bezpośrednio na dowodzie, chyba że system przetwarzania danych zapewnia automatyczne przeliczenie walut obcych na walutę polską, a wykonanie tego przeliczenia potwierdza odpowiedni wydruk.

Przeliczenia na dokumencie dokonywać nie muszą rozliczający ryczałt oraz kartę podatkową (przepisy nie zawierają obowiązków w tym zakresie).
 

Język faktury

Faktury należy wystawiać w języku polskim, jeżeli są one wystawiane przy transakcji z udziałem konsumenta, gdy:

  • konsument ma miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej w chwili zawarcia umowy oraz
  • umowa ma być wykonana lub wykonywana na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

Poza powyższymi przypadkami, faktury mogą zawierać zwroty obcojęzyczne, niemniej oznaczenie nazwy faktury - „Faktura VAT” (Faktura VAT MARŻA itp.) określone muszą być w języku polskim. Podobnie niezmieniona musi być waluta podatku (w złotych).

Pozostałe pozycje faktury, jeżeli nie jest to sprzedaż konsumencka, mogą zawierać pozycje w języku obcym (np. języku, w którym zawarto umowę). Nie ma również przeciwwskazań, by stosować faktury dwujęzyczne. Niemniej u osób prowadzących KPiR, zapisy w księdze przychodów i rozchodów dokonywane są w języku polskim i w walucie polskiej w sposób staranny, czytelny i trwały, na podstawie prawidłowych i rzetelnych dowodów. Dowód księgowy (w tym faktury) powinien być sporządzony w języku polskim. Nie oznacza to, jednak, że dowody muszą być wystawiane jedynie w takim języku i walucie (np. możliwe są faktury dwujęzyczne).

W przypadku faktur otrzymywanych z zagranicy, podatnik ma obowiązek dokonać na własny koszt tłumaczenia dowodu księgowego wyłącznie na żądanie organu (nie trzeba tych tłumaczeń sporządzać na bieżąco).

 

Piotr Szulczewski
Analityk Bankier.pl Firma i Podatki

  • data utworzenia: 13-04-2012
  • data modyfikacji: 13-03-2014

Komentarze

Brak komentarzy
Dodaj swój komentarz
Drukuj