W dniu 12 czerwca 2010 roku został wstrzymany codzienny przegląd prasy podatkowo-gospodarczej.
Zapraszamy do lektury aktualności podatkowych.

Strona, na której siÄ™ znajdujesz, ma charakter archiwalny.

Wyrok ETS w sprawie Waterschap Zeeuws Vlaanderen

Sprawa Waterschap Zeeuws Vlaanderen vs. Staatssecretaris van Financiën (C-378/ 02) dotyczyła podmiotu prawa publicznego i jego możliwości odliczenia podatku VAT z tytułu nabycia majątku trwałego, dostarczonego następnie osobie trzeciej.

Waterschap Zeeuws Vlaanderen (WZV), podmiot prawa publicznego, zajmuje się gospodarką wodną na terytorium Holandii. WZV wybudował oczyszczalnię ścieków, a następnie sprzedał ją fundacji ochrony środowiska, aby ostatecznie ją od niej wydzierżawić. Jednocześnie zażądał odliczenia podatku VAT na podstawie art. 20 VI Dyrektywy VAT. Holenderskie władze wskazały, że Waterschap Zeeuws Vlaanderen jako podmiot podlegający prawu publicznemu nie jest podatnikiem w rozumieniu VI Dyrektywy VAT i odrzuciły żądanie. Holenderski Sąd Najwyższy, do którego trafiła sprawa, zwrócił się do ETS o rozstrzygnięcie, czy art. 20 VI Dyrektywy VAT znajduje zastosowanie w przypadku podmiotu prawa publicznego.

Artykuł 20 VI Dyrektywy VAT ustala jedynie procedurę odliczania podatku, natomiast nie stanowi odrębnego źródła prawa do odliczenia. Rozstrzygnięcia wymagało zagadnienie, czy w powyższej sprawie można przez analogię zastosować rozwiązanie, przyjęte w 1991 r. w sprawie Lennartz (C-97/90). W tej sprawie ETS wskazał, że zgodnie z art.17 VI Dyrektywy VAT, prawo do odliczenia powstaje w momencie, gdy podatek VAT staje się wymagalny, a rozstrzygającym dla uzyskania prawa do odliczenia jest charakter w jakim działał podmiot w danym momencie.

W sprawie Waterschap Zeeuws Vlaanderen ETS musiał rozstrzygnąć, czy podmiot, który staje się podatnikiem w odniesieniu do niektórych transakcji towarowych, nabywszy je nie będąc podatnikiem w rozumieniu VI Dyrektywy VAT, ma prawo do odliczenia podatku. Mogłoby to być powodem dokonania korekty, której procedura została określona w art. 20 VI Dyrektywy VAT.

Przychylając się do opinii rzecznika, ETS podtrzymał stanowisko, w myśl którego o prawie do odliczenia podatku VAT decyduje charakter podmiotu w momencie, gdy podatek ten staje się wymagalny.

Oznacza to, że podmiot podlegający prawu publicznemu, który nabywa towary działając jako władza publiczna w rozumieniu art. 4(5) VI Dyrektywy VAT (77/388/ EEC), czyli nie będący podatnikiem i sprzedający następnie towary jako podatnik, nie jest uprawniony, w odniesieniu do tej sprzedaży, do dokonania korekty w oparciu o art. 20 w celu odliczenia podatku VAT zapłaconego podczas nabycia dóbr.