Zaliczka PIT

Osoby fizyczne, osoby prawne oraz jednostki organizacyjne nie posiadające osobowości prawnej, zwane zakładami pracy, są obowiązane jako płatnicy obliczać i pobierać w ciągu roku zaliczki na podatek dochodowy od osób, które uzyskują od tych zakładów przychody ze stosunku służbowego, stosunku pracy, pracy nakładczej lub spółdzielczego stosunku pracy, zasiłki pieniężne z ubezpieczenia społecznego wypłacane przez zakłady pracy, a w spółdzielniach pracy - wypłaty z tytułu udziału w nadwyżce bilansowej.

Obowiązek ten dotyczy jednak wyłącznie płatników - tzn. podmiotów posiadających siedzibę czy oddział na terytorium Polski.

Zaliczki za miesiące od stycznia do grudnia wynoszą:

• za miesiące od początku roku do miesiąca włącznie, w którym dochód podatnika uzyskany od początku roku w tym zakładzie pracy przekroczył kwotę stanowiącą górną granicę pierwszego przedziału skali - 18% dochodu uzyskanego w danym miesiącu,
• za miesiące następujące po miesiącu, w którym dochód uzyskany od początku roku przekroczył kwotę stanowiącą górną granicę przedziału skali - 32% dochodu uzyskanego w danym miesiącu.

Zakład pracy w karcie wynagrodzeń oblicza, czy pracownik narastająco od początku roku przekroczył przedział skali podatkowej (dochodem). Gdy przekroczy, to od następnego miesiąca nalicza się wyższą zaliczkę na podatek dochodowy.

sprawdź skalę podatkową

Jak obliczyć zaliczkę

Podstawę opodatkowania (przychód podlegający opodatkowaniu pomniejszony o składki ZUS i koszty uzyskania przychodu) należy zaokrąglić do pełnego złotego w ten sposób, że końcówki kwot wynoszące mniej niż 50 groszy pomija się, a końcówki kwot wynoszące 50 i więcej groszy podwyższa się do pełnych złotych.

Następnie mnożymy podstawę przez stawkę podatku, np. x 0,19 (19%). Potem odliczamy - bez zaokrągleń - składkę na ubezpieczenie zdrowotne, podlegającą odliczeniu, a następnie wynik zaokrąglamy w ten sposób, że końcówki kwot wynoszące mniej niż 50 groszy pomija się, a końcówki kwot wynoszące 50 i więcej groszy podwyższa się do pełnych złotych. Otrzymujemy zaliczkę w pełnych złotych.

wypróbuj nasze kalkulatory

Samotni rodzice i małżonkowie

Jeżeli podatnik złoży płatnikowi oświadczenie, że za dany rok zamierza opodatkować dochody łącznie z małżonkiem bądź na zasadach preferencyjnych dla samotnie wychowujących, i że w związku z tym określone w oświadczeniu:

• dochody podatnika nie przekroczą górnej granicy pierwszego przedziału skali, a odpowiednio małżonek lub dziecko nie uzyskują żadnych dochodów z wyjątkiem renty rodzinnej - zaliczki za wszystkie miesiące roku podatkowego wynoszą 19% dochodu uzyskanego w danym miesiącu i są dodatkowo pomniejszane za każdy miesiąc o kwotę stanowiącą 1/12 kwoty zmniejszającej podatek, określonej w pierwszym przedziale obowiązującej skali podatkowej,
• dochody podatnika przekroczą górną granicę pierwszego, drugiego przedziału skali, a odpowiednio małżonek lub dziecko nie uzyskują żadnych dochodów z wyjątkiem renty rodzinnej lub dochody małżonka mieszczą się w niższych przedziałach skali - zaliczki wynoszą:
• za miesiące od początku roku do miesiąca włącznie, w którym dochód podatnika przekroczył kwotę stanowiącą górną granicę drugiego przedziału skali - 19 % dochodu uzyskanego w danym miesiącu.
• za miesiące następujące po miesiącu, w którym dochód podatnika przekroczył kwotę stanowiącą górną granicę drugiego przedziału skali  - 30 % dochodu uzyskanego w danym miesiącu.

Zatem przy łącznych dochodach w I przedziale skali płatnik potrąca drugą ulgę 1/12. Przy dochodach wyższych - stawkę o jeden przedział niższą (19% zamiast 30%, 30% zamiast 40%).

Płatnicy, którym podatnik złożył oświadczenie wymienione wyżej, pobierają zaliczki według zasad preferencyjnych począwszy od miesiąca następującego po miesiącu, w którym zostało złożone oświadczenie.

W razie faktycznej zmiany stanu upoważniającego do obniżki zaliczek lub utraty możliwości do opodatkowania dochodów z małżonkiem albo w charakterze samotnego rodzica, podatnik jest zobowiązany poinformować o tym płatnika; w tym przypadku od miesiąca następującego po miesiącu, w którym podatnik przestał spełniać warunki do obniżki zaliczek, zaliczki są pobierane według zasad ogólnych.

sprawdź warunki preferencyjnych rozliczeń

Ulga 1/12

Ulga 1/12 to kwota wolna od podatku, pomnożona przez najniższą stawkę podatkową (albo inaczej to kwota, o którą pomniejszamy podatek w najniższym przedziale skali podatkowej) i podzielona przez 12 miesięcy. To sposób, na wprowadzenie kwoty wolnej od podatku do wynagrodzeń pracowniczych, aby pracownik nie musiał co roku oczekiwać na zwrot podatku z tego tytułu. Ulgę potrąca tylko jeden zakład pracy w stosunku do jednego pracownika. Pracownik prowadzący działalność gospodarczą i opodatkowany na zasadach ogólnych potrąca ulgę sam - w PIT-5.

Zaliczkę zmniejsza się o kwotę ulgi 1/12, jeżeli pracownik przed pierwszą wypłatą wynagrodzenia w roku podatkowym złoży zakładowi pracy oświadczenie według ustalonego wzoru, w którym stwierdzi, że: 

• nie otrzymuje emerytury lub renty za pośrednictwem płatnika,
• nie osiąga dochodów z tytułu członkostwa w rolniczej spółdzielni produkcyjnej lub innej spółdzielni zajmującej się produkcją rolną,
• nie osiąga dochodów, od których jest obowiązany opłacać zaliczki na podstawie art. 44 ust. 3,
• nie otrzymuje świadczeń pieniężnych od organu zatrudnienia lub od biura terenowego Funduszu Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych,
• określa ten zakład pracy jako właściwy do stosowania odliczenia, o którym wyżej mowa, w przypadku gdy równocześnie osiąga od innych zakładów pracy dochody ze stosunku służbowego, stosunku pracy, spółdzielczego stosunku pracy lub wykonywania pracy nakładczej.

Oświadczenia tego nie składa się, jeżeli stan faktyczny wynikający z oświadczenia złożonego w latach poprzednich nie uległ zmianie.

W wypadku zmiany stanu faktycznego w ciągu roku należy o tym powiadomić płatnika, który przestanie naliczać ulgę 1/12 niezwłocznie po otrzymaniu informacji (jeszcze w tym samym miesiącu). Jeżeli pracownik w ciągu roku uzyskał prawo do ulgi 1/12, to oświadczenie może złożyć dopiero 1 stycznia roku następnego. W roku bieżącym zostanie pobrany pełen podatek, a pracownik otrzyma ewentualnie zwrot nadpłaty w rozliczeniu rocznym.

Uwaga ! Zaliczki podwyższone

Od 1 stycznia 2004r.  pracownicy uzyskali prawo do żądania poboru wyższych niż stanowią zasady ogólne zaliczek na podatek dochodowy. skarbowego. Pracodawca ma obowiązek stosowania się do wniosków pracownika w tym zakresie.

W roku 2004 wskazanie to mogło nastąpić w jakiejkolwiek formie, byle było dostatecznie precyzyjne:

• procentowo;
• kwotowo;
• poprzez wskazanie wielokrotności określonych kwot czy stawek.

Oświadczenia pracownika powinny były jednak wyraźnie wskazywać, w jakiej wysokości zaliczki pracodawca winien odprowadzać do urzędu .

Jeżeli pracownik zawnioskował o wyższe zaliczki, ale nie podał sposobu ich naliczania, wówczas pracodawca nie byłzwiązany takim wnioskiem.

W roku 2005 i w latach następnych pracownik może wnioskować o wyższe zaliczki, o stosowanie zamiast stawki 19% stawki 30% albo 40%. Od 1 stycznia 2005r. nie ma już możliwości stosowania innych metod podwyżek zaliczki. Co więcej, podatnicy, do których stosowana jest stawka 30%, nie mają prawa żądać podwyżki stawki do 40%.

składki na Fundusze