newsPIT

Jeżeli chcesz być zawsze na bieżąco w podatkach.
Zamów bezpłatny biuletyn podatkowy.

Cykl artykułów o cenach transferowych

Aktualności podatkowe


Jak prawidłowo określić profil spółki produkcyjnej na potrzeby formularza CIT-TP?

2017-04-18

Z dniem 1 stycznia 2017 roku weszły w życie znowelizowane przepisy w zakresie cen transferowych, nakładające na podatników dodatkowe obowiązki dokumentacyjne. Jednym z nowych obowiązków dla podatników osiągających przychody lub koszty powyżej 10 mln EUR jest konieczność złożenia wraz z zeznaniem podatkowym formularza CIT-TP w zakresie podatku dochodowego od osób prawnych.

 

Jak prawidłowo określić profil spółki produkcyjnej na potrzeby formularza CIT-TP?
Źródło: YAY foto

 

Formularz CIT-TP

Jak wskazuje Ministerstwo Finansów, formularz CIT-TP ma na celu ułatwienie organom administracji podatkowej i skarbowej identyfikacji oraz oceny ryzyka zaniżania dochodów w transakcjach zawieranych pomiędzy podmiotami powiązanymi. Na formularz składa się 231 pozycji, podzielonych na 6 sekcji dotyczących m.in. identyfikacji powiązań, informacji o podmiotach powiązanych, głównym przedmiocie działalności i profilu funkcjonalnym podatnika czy restrukturyzacji.

Sekcja D CIT-TP – określenie profilu funkcjonalnego

W sekcji D podatnik wskazuje, poprzez zaznaczenie odpowiednich pozycji, swój główny profil działalności oraz profil funkcjonalny.

Określenia profilu funkcjonalnego podmiotu dokonuje się na podstawie analizy funkcjonalnej, która jest jednym z etapów procesu ustalania cen transferowych. Analiza funkcjonalna ma na celu określenie stopnia zaangażowania stron transakcji w realizację kluczowych funkcji i procesów, określenie ryzyka ponoszonego przez strony transakcji oraz identyfikację angażowanych aktywów. Zgodnie ze zmienionym rozdziałem I Wytycznych OECD w sprawie cen transferowych dla Przedsiębiorstw Wielonarodowych i Administracji Podatkowych, istotnym aspektem określenia profilu podmiotu badanego jest analiza ryzyka. Co do zasady, im więcej podmiot pełni funkcji i angażuje aktywów, tym większe ponosi ryzyko związane z prowadzoną działalnością. Stopień zaangażowania podmiotu w realizację transakcji powinien zostać odzwierciedlony w wysokości jego wynagrodzenia. Określenie profilu funkcjonalnego jest więc kluczowe do wyboru właściwej metody kalkulacji ceny i ustalenia wysokości wynagrodzenia stron transakcji.

Profile spółek produkcyjnych

W sekcji D formularza CIT-TP znajdują się trzy rubryki odnoszące się do profilu producenta. Podatnik może wskazać jeden z następujących rodzajów profili: producent o rozbudowanych funkcjach i ryzykach, producent o ograniczonym ryzyku oraz producent prosty (usługa produkcyjna).

Charakterystyka poszczególnych profili producenta została przedstawiona poniżej, w kolejności od podmiotu pełniącego najprostsze funkcje i ponoszącego najmniejsze ryzyka do podmiotu o pełnych funkcjach i ryzkach.

Producent prosty (usługa produkcyjna)

Producent prosty, nazywany również przetwórcą (Toll Manufacturer), jest najmniej złożonym podmiotem produkcyjnym. W przypadku tego rodzaju producenta to zleceniodawca (pryncypał) pozostaje właścicielem prawnym towarów w całym procesie produkcyjnym.

Przetwórca zobowiązuje się do wytworzenia produktu spełniającego określone normy jakościowe, w określonej ilości i terminie. Pryncypał natomiast odpowiedzialny jest za odbiór zamówionych produktów i ponosi pełne ryzyko rynkowe związane z ich zbyciem. Przetwórca ani nie posiada tytułu własności do wytworzonych produktów (lub tytuł własności jest bardzo ograniczony w czasie) ani nie jest również właścicielem surowców i materiałów niezbędnych do produkcji. Ten typ producenta nie ponosi ryzyka w zakresie nabywania surowców. Przetwórca realizuje zatem usługę produkcyjną na materiale powierzonym przez odbiorcę. Nie będąc właścicielem zapasów surowców i materiałów do produkcji, nie ponosi ryzyka związanego z ich utratą lub spadkiem wartości.

Producent prosty nie powinien ponosić żadnych istotnych ryzyk czy posiadać praw do wartości niematerialnych. Główne aktywa zaangażowane przez przetwórcę to park maszynowy, linia produkcyjna, hale i narzędzia oraz zatrudnieni pracownicy.

Ze względu na określenie przez odbiorcę wolumenu zamówień oraz gwarancję ich zakupu, przetwórca powinien mieć zapewniony zagwarantowany poziom wynagrodzenia. Za wykonywaną usługę produkcyjną przetwórca otrzymuje wynagrodzenie pokrywające koszty działalności oraz gwarantujące stabilny, niezbyt wysoki zysk.

Producent o ograniczonym ryzyku

Producent o ograniczonym ryzyku, nazywany również producentem kontraktowym (Contract Manufacturer), jest podmiotem produkcyjnym o bardziej rozwiniętych funkcjach w porównaniu z przetwórcą.

Producent o ograniczonym ryzyku, podobnie jak przetwórca, wykonuje produkcję na zamówienie odbiorcy. Pryncypał, w większości przypadków, zobowiązuje się do zakupu wszystkich zamówionych i wytworzonych na jego zlecenie produktów. W odróżnieniu od producenta prostego, producent kontraktowy dokonuje zakupu oraz magazynowania we własnym zakresie surowców, posiadając do nich tytuł własności. Posiada również ograniczony w czasie tytuł własności do wytworzonych produktów.

Producent kontraktowy nie posiada natomiast praw do wartości niematerialnych związanych z produkcją, w tym używaną w procesie produkcyjnym technologią. Technologia produkcji, co do zasady, powinna zostać udostępniona producentowi kontraktowemu na podstawie umowy produkcyjnej, bez dodatkowych opłat. Producent kontraktowy działa bowiem na zlecenie innego podmiotu i na podstawie ściśle określonych przez niego planów i wytycznych.

Aktywa zaangażowane przez producenta kontraktowego to aktywa typowo produkcyjne (linia produkcyjna, maszyny i narzędzia) oraz kadry pracowników. To, co odróżnia producenta kontraktowego od przetwórcy, to tytuł własności surowców i materiałów do produkcji oraz funkcja i ryzyko związane z ich magazynowaniem.

Wynagrodzenie producenta kontraktowego, podobnie jak w przypadku przetwórcy, powinno pokrywać koszty działalności oraz gwarantować stabilny zysk.

Producent o rozbudowanych funkcjach i ryzykach

Producent pełniący najbardziej złożone funkcje oraz ponoszący pełne ryzyka (Full-Fledged Manufacturer) jest pokreślony w formularzu CIT-TP jako producent o rozbudowanych funkcjach i ryzykach. Producent ten pozyskuje surowce i materiały do produkcji we własnym zakresie oraz odpowiada za cały proces produkcyjny. Jest także właścicielem bądź licencjobiorcą wykorzystywanych w procesie produkcji technologii, patentów czy know-how. Ten rodzaj producenta ponosi pełne ryzyko rynkowe, co oznacza, że nie ma gwarancji sprzedaży wyprodukowanych przez siebie dóbr. Oprócz zakupu oraz magazynowania surowców i półproduktów, utrzymuje zapasy produktów gotowych. Producent ten ponosi pełne ryzyko magazynowe, ryzyko kredytowe oraz gwarancyjne.

Producent o pełnych ryzykach może podejmować również działania związane z Badaniami i Rozwojem w związku z prowadzonym procesem produkcji. Oprócz aktywów materialnych, typowo produkcyjnych oraz związanych z kadrą pracowniczą, angażuje w działalność aktywa niematerialne obejmujące patenty, know-how i technologie.

Dodatkowo, producent o pełnych ryzykach może również prowadzić sprzedaż i dystrybucję wyprodukowanych dóbr oraz zajmować się marketingiem i promocją, pozyskiwaniem klientów oraz obsługą posprzedażową. W tej sytuacji, będzie występował jako tzw. „Entrepreneur”, tj. przedsiębiorca działający w roli zarówno producenta, jak i dystrybutora wyprodukowanych dóbr.

Producent o pełnych ryzykach nie ma zagwarantowanego określonego poziomu zysku. Jego wynagrodzenie jest zmienne, zależne m.in. od sytuacji na rynku. W związku z ponoszeniem pełnego ryzyka rynkowego, podmiot taki narażony jest, w związku z wystąpieniem czynników zewnętrznych bądź wewnętrznych, na ponoszenie strat z działalności.

 

Zdaniem autorki

Określenie funkcji producenta nie jest jednoznaczne i może sprawiać podatnikom trudności, zwłaszcza w przypadku rozróżnienia producenta prostego (przetwórcy) i producenta o ograniczonym ryzyku. Poziom zaangażowania w produkcję oraz stopień ponoszonego ryzyka może być różny m.in. w zależności od branży, w której funkcjonuje podmiot. W celu poprawnego określenia typu producenta należy dokładnie przeanalizować pełnione funkcje, angażowane aktywa i ponoszone ryzyka.

Określenie profilu funkcjonalnego jest istotnym elementem formularza CIT-TP, który ma być narzędziem służącym administracji podatkowej i skarbowej do efektywnej identyfikacji i oceny ryzyka zaniżenia dochodów w transakcjach pomiędzy podmiotami powiązanymi. Celem formularza jest wytypowanie przez organy podmiotów, wobec których prowadzone będą działania kontrolne. Należy więc pamiętać, że nieprawidłowe określenie profilu funkcjonalnego może zwiększać ryzyko kontroli. Ponadto, istotne jest, że poprawne określenie profilu funkcjonalnego podmiotu determinuje wybór metody kalkulacji ceny w transakcji i określenie rynkowego poziomu wynagrodzenia.

Podstawa prawna: art. 27 ust. 5 ustawa z 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (tekst jedn. DzU z 2014 r. poz. 851 ze zm.)

 

 

Magdalena Marciniak, doradca podatkowy, Szef Zespołu Cen Transferowych w MDDP 

Karolina Stupak jest starszym konsultantem w Zespole Cen Transferowych w MDDP

Magdalena Marciniak, doradca podatkowy, Szef Zespołu Cen Transferowych w MDDP Karolina Stupak jest starszym konsultantem w Zespole Cen Transferowych w MDDP
   


 

Komentarze

Brak komentarzy
Dodaj swój komentarz