newsPIT

Jeżeli chcesz być zawsze na bieżąco w podatkach.
Zamów bezpłatny biuletyn podatkowy.

Aktualności podatkowe


06.08 Kwota dofinansowania posiłku a przychód pracownika

Wielu przedsiębiorców dokonuje zakupu usług gastronomicznych (np. w pobliskiej restauracji), które następnie odsprzedaje swoim pracownikom po niższej cenie. Rozliczenie z pracownikiem następuje w takich przypadkach najczęściej pod koniec miesiąca, poprzez potrącenie odpowiedniej kwoty z jego wynagrodzenia. Przykładowo pracownik w ciągu miesiąca zakupił 20 posiłków w cenie 10 zł za jeden, pracodawca dofinansowuje posiłki w 70%. Zatem ostatecznie z wynagrodzenia pracownika zostanie potrącona kwota w wysokości 60 zł (tj. 30% z 200 zł) tytułem zapłaty za posiłki. Pozostała kwota 140 zł sfinansowana przez pracodawcę stanowi dla pracownika przychód podlegający opodatkowaniu podatkiem PIT. Powstaje jednak wątpliwość czy do przychodu pracownika powinna być wliczona wartość netto czy brutto posiłków w części dofinansowanej przez pracodawcę.

Zgodnie z art. 12 ust. 1 ustawy o PIT za przychody ze stosunku służbowego, stosunku pracy, pracy nakładczej oraz spółdzielczego stosunku pracy uważa się wszelkiego rodzaju wypłaty pieniężne oraz wartość pieniężną świadczeń w naturze bądź ich ekwiwalenty, bez względu na źródło finansowania tych wypłat i świadczeń, a w szczególności: wynagrodzenia zasadnicze, wynagrodzenia za godziny nadliczbowe, różnego rodzaju dodatki, nagrody, ekwiwalenty za nie wykorzystany urlop i wszelkie inne kwoty niezależnie od tego, czy ich wysokość została z góry ustalona, a ponadto świadczenia pieniężne ponoszone za pracownika, jak również wartość innych nieodpłatnych świadczeń lub świadczeń częściowo odpłatnych.

Tak szerokie zdefiniowanie pojęcia przychodu pracownika wskazuje, iż w każdym przypadku, w którym uzyska on realną korzyść, będzie to rodzić obowiązek zwiększenia jego przychodu. Zatem do przychodów ze stosunku pracy (stosunku służbowego) zalicza się każde świadczenie, które pracownik otrzymał w związku z faktem pozostawania w stosunku pracy z pracodawcą. W praktyce oznacza to, że właściwie wszystkie świadczenia otrzymane przez pracownika od pracodawcy mieszczą się w pojęciu przychodu ze stosunku pracy, który polega opodatkowaniu podatkiem dochodowym.

Warto zaznaczyć, że na gruncie ustawy o PIT  przychodem podlegającym opodatkowaniu tym podatkiem jest każda forma przysporzenia majątkowego tzn. zarówno pieniężna jak i niepieniężna. Świadczenia pieniężne ponoszone za pracownika należą do nieodpłatnych świadczeń. Ich pojęcia nie definiuje jednak ustawa o podatku dochodowym. Termin „świadczenie” pojawia się jednak na gruncie Kodeksu cywilnego i oznacza przedmiot stosunku zobowiązaniowego, który wyraża się obowiązkiem określonego zachowania się przez podmiot zobowiązany. Należy wyjaśnić, że dla celów podatkowych pojęcie „nieodpłatnego świadczenia” ma szerszy zakres niż w prawie cywilnym. Obejmuje ono nie tylko działanie lub zaniechanie na rzecz innej strony, ale w jego zakres wchodzą także wszystkie zjawiska gospodarcze i zdarzenia prawne, których następstwem jest nieodpłatne przysporzenie majątku innej osobie kosztem majątku innego podmiotu, mające konkretny wymiar finansowy.

Należy zatem stwierdzić, że w przypadku pokrycia przez pracodawcę części kosztów posiłków po stronie pracownika powstanie przychód do opodatkowania z tytułu owego dofinansowania.

Przypomnienia wymaga, iż pracodawca zobowiązany jest jako płatnik obliczać i pobierać w ciągu roku zaliczki na podatek dochodowy od osób, które uzyskują od nich przychody m. in. ze  stosunku pracy. Aby jednak nieodpłatne świadczenie opodatkować, konieczne jest prawidłowe określenie jego wartości pieniężnej. Warto zatem wyjaśnić, czy do przychodu pracownika powinna zostać wliczona wartość netto, czy brutto otrzymanych nieodpłatnie świadczeń.

Zgodnie z treścią art. 12 ust. 3 ustawy o PIT wartość pieniężną innych nieodpłatnych świadczeń lub świadczeń częściowo odpłatnych ustala się według zasad określonych w art. 11 ust. 2-2b. Stosownie zaś do uregulowań art. 11 ust. 2a pkt 2 ustawy o PIT jeżeli przedmiotem świadczeń są usługi zakupione, wartość pieniężną innych nieodpłatnych świadczeń ustala się według cen zakupu. Jeżeli świadczenia są częściowo odpłatne, to zgodnie z art. 11 ust. 2b ww. ustawy przychodem podatnika jest różnica pomiędzy wartością tych świadczeń, ustaloną według zasad określonych w ust. 2 lub 2a, a odpłatnością ponoszoną przez podatnika.

Wobec powyższego należy zauważyć, że ustalając kwotę przychodu pracownika, któremu częściowo  sfinansowano posiłki należy w pierwszej kolejności wyjaśnić co należy rozumieć pod pojęciem „ceny nabycia” . Dopiero wówczas będzie można udzielić odpowiedzi, czy do przychodu pracownika powinna być wliczana wartość netto czy brutto dofinansowanego posiłków.

Niestety ustawodawca definiując wartość pieniężną świadczeń nieodpłatnych nie wskazał, co należy rozumieć pod tym pojęciem. W tym celu należy posłużyć się definicją „ceny” zawartą w ustawie z dnia 5 lipca 2001 r. o cenach (Dz. U. Nr 97, poz. 1050 z późń. zm.). Zgodnie z art. 3 ust. 1 pkt 1 tej ustawy wyrażenie „cena” oznacza wartość wyrażoną w jednostkach pieniężnych, którą kupujący jest obowiązany zapłacić przedsiębiorcy za towar lub usługę; w cenie uwzględnia się podatek od towarów i usług oraz podatek akcyzowy, jeżeli na podstawie odrębnych przepisów sprzedaż towaru (usługi) podlega obciążeniu podatkiem od towarów i usług oraz podatkiem akcyzowym, 

Wobec przywołanej definicji należy zatem uznać, że do przychodu pracownika powinna zostać wliczona wartość brutto posiłku w tej części, która została sfinansowana przez pracodawcę. Na potwierdzenie powyższego można przywołać interpretację indywidualną Dyrektora Izby Skarbowej w Katowicach z dnia 31 grudnia 2008 r. (znak IBPB2/415-1671/08/BD). Organ podatkowy na gruncie analogicznego stanu faktycznego stwierdził, że: „Tak, więc pracownicy osiągać będą korzyść finansową, gdyż nie są zobowiązani do zapłaty za posiłek w pełnej wysokości, a tylko w 50%, natomiast drugie 50% pokrywać będzie wnioskodawca. Dzięki temu u pracowników dochodzić będzie do przysporzenia w majątku, gdyż inny podmiot ponosi koszt finansowy w wysokości 50%, a tym samym nie muszą oni uszczuplać swojego majątku. W sytuacji gdyby pracownik musiał zakupić sam określony posiłek zobowiązany byłby zapłacić cenę, za jaką usługa gastronomiczna jest zbywana, a więc cenę brutto. Z powyższego wynika, iż Spółka do przychodu pracownika powinna zaliczyć wartość brutto dofinansowania do posiłku otrzymanego przez pracownika jako nieodpłatne świadczenie”.

 

Jarosław Włoch

Aplikant radcowski, konsultant w Departamencie Doradztwa Podatkowego Małopolskiego Instytutu Studiów Podatkowych w Krakowie

Artykuł ma charakter jedynie informacyjny i stanowi publikację zainspirowaną treścią artykułów prasowych, interpretacji organów podatkowych i orzeczeń sądów administracyjnych. Nie stanowi porady ani opinii podatkowej czy prawnej w rozumieniu art. 2 ust. 1 i art. 31 ustawy o doradztwie podatkowym (Dz. U. z 1996 r. Nr 102, poz. 475, ze zm.) i jest odzwierciedleniem poglądów wyrażanych przez autorów publikacji. Małopolski Instytut Studiów Podatkowych Sp. z o.o. nie bierze odpowiedzialności za ewentualne skutki podejmowanych decyzji na ich podstawie.

Komentarze

Brak komentarzy
Dodaj swój komentarz