Pomoc eksperta

Interpretacje podatkowe 2014

Pobierz wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej

Pobierz wniosek o wydanie interpretacji ogólnej

Podatek VAT w interpretacjach

Faktura w walucie obcej dla kontrahenta polskiego

Standardową sytuacją jest wystawianie faktur w polskich złotych dla polskich kontrahentów a faktur w walucie obcej dla kontrahentów zagranicznych. Czasami jednak polscy kontrahenci chcieliby otrzymywać faktury w walucie obcej i dokonywać płatności na rzecz innych polskich firm także w walucie obcej. Taka sytuacja dotyczyć może np. firm, które zasadniczo dokonują transakcji z firmami zagranicznymi, w związku z czym potrzebują duże ilości walut i chcą uniknąć wymiany polskich złotych na waluty i odwrotnie. Pozwala to podatnikom uniknąć strat związanych z koniecznością kupowania walut po kursie sprzedaży banku i odsprzedaży bankowi po kursie kupna banku.

Wątpliwości podatników budzi jednak możliwość wystawiania na rzecz polskich kontrahentów faktur w walucie obcej i możliwość dokonywania płatności w tej walucie. Kwestię wystawiania faktur VAT regulują przepisy ustawy o VAT i rozporządzeń wykonawczych do niej. Dlatego też podatnicy kierują swoje pytania w tej kwestii do właściwych urzędów skarbowych. Szczegółowe zasady wystawienia faktur, dane, które powinny one zawierać oraz sposób i okres ich przechowywania zawarte są w rozdziale 4 rozporządzenia Ministerstwa Finansów w sprawie zwrotu podatku niektórym podatnikom, zaliczkowego zwrotu podatku, zasad wystawiania faktur, sposobu ich przechowywania oraz listy towarów i usług, do których nie mają zastosowania zwolnienia od podatku od towarów i usług.

Na tej podstawie urzędy skarbowe zgodnie uznają, że nie ma przeszkód w wystawianiu faktur dla odbiorców krajowych w walucie obcej (np. Urząd Skarbowy w Kartuzach , 19 maja 2006., PP/443-P27/06/AZ; Trzeci Mazowiecki Urząd Skarbowy w Radomiu, 6 czerwca 2005r., 1473/WV/443/97/59/2005/GS; Pierwszy Wielkopolski Urząd Skarbowy w Poznaniu, 17 września 2004r., ZP/443-300/04). Należy jednak pamiętać, że wspomniane przepisy stanowią, że bez względu na to w jakiej walucie określona jest kwota należności na fakturze, kwoty podatku wykazuje się w PLN. W tym celu należy zastosować właściwy kurs waluty. Jeżeli faktura jest wystawiona w terminie, w którym podatnik obowiązany jest do jej wystawienia, to należy zastosować średni kurs NBP waluty obcej na dzień wystawienia faktury. W przypadku gdy na dzień wystawienia faktury bieżący kurs średni waluty obcej nie został wyliczony i ogłoszony do przeliczenia stosuje się kurs wymiany ostatnio wyliczony i ogłoszony. W przypadku nie wystawienia faktury w terminie, w którym podatnik obowiązany jest do jej wystawienia, kwoty wyrażone w walucie obcej przelicza się na złote według wyliczonego i ogłoszonego przez NBP bieżącego kursu średniego waluty obcej na dzień powstania obowiązku podatkowego.

Wystarczające jest więc, że PLN zostanie przeliczona tylko kwota podatku. Podatnik, dla własnej wygody powinien przyjąć jednak opcję wystawiania faktur, w której uwzględni przeliczone na PLN, również wartości netto i brutto faktury. Wartości te są bowiem przenoszone są do ewidencji VAT i ujmowane w księgach rachunkowych, które powinny być prowadzone w języku polskim i w walucie polskiej. Ułatwi to też podatnikom sporządzenie deklaracji VAT-7, w której również wartości netto i kwoty podatku podaje się w PLN.

  • Podatnicy powinni jednak pamiętać także o ograniczeniach wynikających z Prawa dewizowego (ustawa z 27 lipca 2002r., Dz. U. z dnia 5 września 2002 r. nr 141 poz 1178). Zgodnie z tymi regulacjami ograniczeniu podlega dokonywanie w kraju, między rezydentami, rozliczeń w walutach obcych, z wyjątkiem rozliczeń między osobami fizycznymi, o ile nie mają one związku z prowadzeniem działalności gospodarczej. 21 kwietnia 2007r. wchodzi w życie nowelizacja prawa dewizowego, która stwierdza, że ograniczeniu dewizowemu podlega: „zawieranie umów oraz dokonywanie innych czynności prawnych, powodujących lub mogących powodować dokonywanie w kraju rozliczeń w walutach obcych, a także dokonywanie w kraju takich rozliczeń, z wyjątkiem przypadków, w których czynności te są dokonywane w dozwolonym, na podstawie ustawy lub zezwolenia dewizowego, obrocie dewizowym:z zagranicą, o którym mowa w art. 2 ust. 1 pkt 17 lit. a,
  • między nierezydentami,
  • między rezydentami będącymi osobami fizycznymi, w zakresie niezwiązanym z działalnością gospodarczą."

Wyjątkiem od powyższej zasady jest sytuacja, w której jedną ze stron rozliczenia jest konsument w rozumieniu Kodeksu cywilnego, tj. osoba fizyczna dokonująca czynności prawnej niezwiązanej bezpośrednio z jej działalnością gospodarczą lub zawodową.

W rozliczeniach pomiędzy podmiotami prowadzącymi działalność gospodarczą, bez odpowiedniego zezwolenia dewizowego nie jest możliwe dokonanie rozliczenia pomiędzy polskimi rezydentami w walucie obcej. W tym celu konieczne jest uzyskanie indywidualnego zezwolenia dewizowego, które wydawane jest przez Narodowy Bank Polski.

Zezwolenie dewizowe wydaje Departament Zagraniczny Narodowego Banku Polskiego. W tym celu, należy zwrócić się w formie pisemnej z wnioskiem o wydanie zezwolenia dewizowego określając, jakie czynności w zakresie posiadanych wartości dewizowych czy też obrotu dewizowego mają być przedmiotem zezwolenia. Należy również podać źródło pochodzenia środków, które miałyby być przedmiotem transferu.

Brak zezwolenia dewizowego nie pociąga za sobą żadnych konsekwencji z kodeksu karnego skarbowego. Braku zezwolenia nie można jednak lekceważyć. Zgodnie z przepisami Kodeksu cywilnego zobowiązania pieniężne na obszarze Rzeczypospolitej Polskiej mogą być wyrażone tylko w pieniądzu polskim. Czynność prawna sprzeczna z kodeksem cywilnym jest nieważna, dlatego też w razie braku zezwolenia dewizowego, wprowadzenie do umowy zapisu, w którym wysokość wynagrodzenia podana jest w walucie obcej spowoduje, że cała umowa zostanie uznana za nieważną. Podatnicy powinni zwrócić uwagę, że nie dotyczy to tylko faktur VAT, ale także umów – w prawnie skutecznej umowie pomiędzy polskimi firmami nie można wpisać wynagrodzenia w walucie obcej, nawet gdyby później samo rozliczenie (przekazanie pieniędzy) nastąpiło już w walucie polskiej. Inne postępowanie jest błędne.

Remigiusz Fijak
20-04-2007

Interpretacje VAT.pl obejmują tezy wybranych interpretacji urzędów, izb skarbowych, wyroków sądów oraz pisma Ministerstwa Finansów. Publikacje te nie stanowią porady podatkowej czy prawnej i są wyłącznie odzwierciedleniem stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia opisanych przez niego zdarzeń. Pełna treść wybranych interpretacji dostępna jest na stronach internetowych Ministerstwa Finansów.

Komentarze

Brak komentarzy
Dodaj swój komentarz
Drukuj