Nie każda umowa leasingu wywołuje szczególne skutki podatkowe.

Skutki podatkowe niektórych umów leasingu określają rozdziały 4a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych oraz ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych. W przepisach tych definiuje się umowę leasingu bardzo szeroko.

Zgodnie z kodeksem cywilnym przez umowę leasingu finansujący zobowiązuje się, w zakresie działalności swego przedsiębiorstwa, nabyć rzecz od oznaczonego zbywcy na warunkach określonych w tej umowie i oddać tę rzecz korzystającemu do używania albo używania i pobierania pożytków przez czas oznaczony, a korzystający zobowiązuje się zapłacić finansującemu w uzgodnionych ratach wynagrodzenie pieniężne, równe co najmniej cenie lub wynagrodzeniu z tytułu nabycia rzeczy przez finansującego.

Natomiast w ustawach podatkowych przez umowę leasingu rozumie się przez to umowę nazwaną w kodeksie cywilnym, a także każdą inną umowę, na mocy której jedna ze stron, zwana dalej "finansującym", oddaje do odpłatnego używania albo używania i pobierania pożytków na warunkach określonych w ustawie drugiej stronie, zwanej dalej "korzystającym", podlegające amortyzacji środki trwałe lub wartości niematerialne i prawne, a także grunty. Pojęcie podatkowe leasingu jest zatem znacznie szersze, niż cywilnoprawne, i obejmuje również umowy najmu, dzierżawy i inne tego rodzaj umowy.

Nie wszystkie z tych umów wywołują jednak szczególne skutki podatkowe. Umowa nie spełniająca warunków określonych dla leasingu kapitałowego czy operacyjnego nie stanowi umowy leasingu, o której skutkach mowa jest w cyt. rozdziale 4a, a zatem nie wywołują żadnych szczególnych skutków podatkowych i należy je traktować jak "zwykły" najem.

Słowniczek

Dla pełnego zrozumienia działu poświęconemu leasingowi niezbędne będzie przyswojenie pojęć związanych wyłącznie ze skutkami podatkowymi umów leasingu.

Ilekroć mowa jest o:

• finansującym - rozumie się przez to leasingodawcę;
• korzystającym - rozumie się przez to leasingobiorcę;
• podstawowym okresie umowy leasingu - rozumie się przez to czas oznaczony, na jaki została zawarta ta umowa, z wyłączeniem czasu, na który może być przedłużona lub skrócona;
• odpisach amortyzacyjnych - rozumie się przez to odpisy amortyzacyjne dokonywane wyłącznie zgodnie z przepisami podatkowymi, zaliczane do kosztów uzyskania przychodów;
• normatywnym okresie amortyzacji - rozumie się przez to w odniesieniu do:
• środków trwałych - okres, w którym odpisy amortyzacyjne, wynikające z zastosowania stawek amortyzacyjnych określonych w Wykazie stawek amortyzacyjnych, zrównują się z wartością początkową środków trwałych;
• wartości niematerialnych i prawnych - minimalny okres amortyzacji określony w przepisach podatkowych;
• rzeczywistej wartości netto - rozumie się przez to wartość początkową środków trwałych lub wartości niematerialnych i prawnych zaktualizowaną zgodnie z odrębnymi przepisami, pomniejszoną o sumę odpisów amortyzacyjnych dokonanych metodą liniową przy stawce z wykazu;
• hipotetycznej wartości netto - rozumie się przez to wartość początkową pomniejszoną o:
• odpisy amortyzacyjne obliczone metodą degresywną z uwzględnieniem współczynnika 3 - w odniesieniu do środków trwałych;
• odpisy amortyzacyjne obliczone przy zastosowaniu trzykrotnie skróconych minimalnych podatkowych okresów amortyzowania wartości niematerialnych i prawnych;
• spłacie wartości początkowej - rozumie się przez to faktycznie otrzymaną przez finansującego w opłatach ustalonych w umowie leasingu równowartość wartości początkowej środków trwałych lub wartości niematerialnych i prawnych w podstawowym okresie umowy leasingu; spłaty tej nie koryguje się o kwotę wypłaconą korzystającemu w przypadku sprzedaży przedmiotu leasingu osobie trzeciej.

rodzaje umów leasingu