Prawo do zastosowania stawki 0% w eksporcie

Kwestię dokonania rozliczeń z tytułu eksportu i dokumentów jakie powinien posiadać przedsiębiorca wyjaśniła Izba Skarbowa w Katowicach Ośrodek Zamiejscowy w Bielsku-Białej.

Z eksportem mamy do czynienia, jeżeli dostawa towarów odbywa się poza terytorium Wspólnoty a wyjście poza terytorium Polski jest potwierdzone przez urząd określony w przepisach celnych. Ponadto wywóz musi być dokonany przez polskiego dostawcę lub nabywcę mającego siedzibę poza terytorium Unii Europejskiej lub w imieniu któregoś z nich.

W myśl przepisów ustawy o VAT eksport jest jedną z czynności opodatkowanych tym podatkiem. Obowiązek podatkowy w eksporcie powstaje z chwilą potwierdzenia przez urząd celny, określony w przepisach celnych, wywozu towarów poza terytorium UE. Obowiązek podatkowy może także powstać w momencie otrzymania od nabywcy części należności w postaci np. zaliczki, przedpłaty, zadatku itp., jeżeli wywóz towarów nastąpi w ciągu 6 miesięcy, licząc od dnia otrzymania należności. Od 1 czerwca nie przy tym znaczenia wielkość otrzymanej kwoty, dlatego obowiązek powstanie z chwilą otrzymania nawet ułamkowej części należności.

Stawką podatkową właściwą dla eksportu jest stawka 0%. Aby jednak stawka ta mogła być zastosowana potrzebne jest posiadanie odpowiednich, ściśle określonych dokumentów. Możliwość jej zastosowania jest także uzależniona od posiadania tych dokumentów w określonym czasie oraz od momentu powstania obowiązku podatkowego. Chodzi tutaj w szczególności o dwa bardzo ważne dokumenty:

• potwierdzenie wywozu towarów poza terytorium Wspólnoty oraz 
• dokument celny potwierdzający procedurę wywozu.

Za miesiąc, w którym powstał obowiązek podatkowy, eksport powinien być wykazany w deklaracji VAT-7, ze stawką 0%. „Powinien”, ale wcale nie „musi”.

Jeżeli jednak eksporter do dnia złożenia deklaracji nie będzie posiadał dokumentu celnego potwierdzającego procedurę wywozu, wówczas w deklaracji VAT-7, za miesiąc, w którym dokonano eksportu, powinien on zostać wykazany ze stawką właściwą dla dostawy na terytorium kraju. Dokumentem potwierdzającym procedurę wywozu jest w praktyce dokument SAD 3. Zdaniem Izby Skarbowej w Katowicach Ośrodek Zamiejscowy w Bielsku-Białej może nim być także uwierzytelniony odpis tego dokumentu lub wydane przez urząd celny zaświadczenie stwierdzające o rozpoczętej procedurze wywozu. Tym samym urząd uznał, że za dokument potwierdzający procedurę wywozu nie mogą być uznane kopie faktur ze specyfikacjami, potwierdzone przez urząd celny.

Jeżeli eksporter będzie posiadał dokument potwierdzający procedurę wywozu (SAD) ale do dnia złożenia deklaracji nie będzie w posiadaniu dokumentu potwierdzającego wywóz towarów poza terytorium Wspólnoty, wówczas można eksportu w ogóle nie wykazywać w tej deklaracji, lecz dopiero w deklaracji za następny okres rozliczeniowy ze stawką 0%, pod warunkiem otrzymania do dnia złożenia tej deklaracji wspomnianego dokumentu.

W przypadku, gdy w miesiącu następnym dokument potwierdzający wywóz poza terytorium Wspólnoty w dalszym ciągu nie jest w jego posiadaniu, wówczas nie jest możliwe przesunięcie terminu wykazania eksportu w deklaracji o kolejny miesiąc i należy wykazać dostawę ze stawką właściwą dla dostawy krajowej. Zastosowaną stawkę będzie można następnie skorygować, ale dopiero po otrzymaniu wymaganego dokumentu. Wówczas należy dokonać korekty podatku należnego w rozliczeniu za okres rozliczeniowy, w którym podatnik otrzymał dokument.

Zarówno jednak ustawa o VAT, jak i wyjaśnienia Izby Skarbowej pozostawiają bez odpowiedzi pytanie, czy przy braku dokumentu potwierdzającego procedurę wywozu w miesiącu dokonania eksportu, można dokonać korekty, po otrzymaniu tego dokumentu w późniejszym terminie. Ustawa o VAT mówi bowiem jedynie o możliwości korekty w przypadku otrzymania dokumentu potwierdzającego wywóz.

Izba Skarbowa w Katowicach Ośrodek Zamiejscowy w Bielsku-Białej, 10 października 2005r.,
PPB1-4407/I/68/2005

więcej interpretacjiwięcej na temat eksportu