Koszty
Pomoc eksperta

Pobierz za SMS

Plik Opis
Formularz informacji przedstawianych przy ubieganiu się o pomoc De Minimis
Zaświadczenie o pomocy De Minimis
Wezwanie do przedłożenia wszystkich zaświadczeń o uzyskanej pomocy de minimis z ostatnich 3 lat

Środki trwałe

Zgodnie z zasadami rachunkowości środkami trwałymi są rzeczowe aktywa trwałe i zrównane z nimi, o przewidywanym okresie ekonomicznej użyteczności dłuższym niż rok, kompletne, zdatne do użytku i przeznaczone na potrzeby jednostki.

Ustawy podatkowe nie wskazują definicji środków trwałych, tylko w sposób opisowy wskazują jakie środki trwałe podlegać mogą lub nie podlegają amortyzacji.

Majątek trwały jednostki dla celów podatku PIT dzielić należy według jego wartości początkowej. Choć prawdą jest, że również składniki majątku o niskiej wartości początkowej można zaliczać do środków trwałych – to regułą jest rozliczanie odpisów amortyzacyjnych dopiero od tych składników majątku, których wartość przekracza 3500 zł.

Cechą charakterystyczną majątku trwałego jest wykorzystywanie go:

  • dla celów prowadzonej działalności, ale nie służy on bezpośrednio działalności operacyjnej

       – nie podlega on zbyciu jako towar lub wykorzystaniu jako materiał podstawowy lub pomocniczy,

  • mogą służyć pośrednio działalności operacyjnej – czyli być wykorzystywane w celu prowadzenia sprzedaży, świadczeniu usług itp.,
  • dłużej 12 miesięcy.

O kwalifikacji danego składnika majątku jako środka trwałego decyduje:

  • wartość początkowa,
  • okres użytkowania,
  • w przypadku krótkiego okresu użytkowania i niskiej wartości początkowej – decyzja podatnika.

Majątek trwały, który jednostka wykorzystuje w ramach działalności, który ze względu na niską wartość nie jest zaliczane do środków trwałych (podatnik zdecyduje o niezaliczeniu go do środków trwałych), stanowi wyposażenie przedsiębiorstwa. Podatnik może, choć nie musi majątek o wartości początkowej niższej lub równej 3.500 zł uznać za środek trwały lub za wyposażenie. Decyzja spowoduje różnice w metodzie rozliczania kosztów i ujęcia majątku w ewidencjach.

UWAGA!

Do kosztów uzyskania przychodów nie ma możliwości zaliczać wydatków poniesionych na zakup zużywających się stopniowo rzeczowych składników majątku przedsiębiorstwa, niezaliczanych do środków trwałych - gdy nie są wykorzystywane dla celów prowadzonej działalności gospodarczej, lecz służą celom osobistym podatnika, pracowników lub innych osób, albo bez uzasadnienia znajdują się poza siedzibą przedsiębiorstwa. Wyposażenie powinno zatem zawsze wykorzystywane dla celów firmowych i znajdować się w jej siedzibie.

Majątek użytkowany przez okres nie dłuższy niż 12 miesięcy nie stanowi środka trwałego, a w konsekwencji – nie musi być amortyzowany nawet przy wysokiej wartości takiego majątku.

UWAGA!

Metodę tę wykorzystują szczególnie podmioty, które spodziewają się w końcówce roku szybkiego przyrostu przychodów. Zmiana floty wysokowartościowych aut i ich sprzedaż przed upływem 12 miesięcy generuje wysokie koszty w roku, w którym wystąpiły przychody. Oczywiście późniejsze zbycie pojazdu również musi być rozliczone, niemniej nie wygeneruje już takiej wysokości przychodów, jak w roku poprzednim.

Jeżeli faktyczny okres używania składnika majątku o wartości powyżej 3500 z, niezaliczonego do środków trwałych przekroczy rok - podatnicy są obowiązani, w pierwszym miesiącu następującym po miesiącu, w którym ten rok upłynął:

  • zaliczyć te składniki do środków trwałych albo wartości niematerialnych i prawnych, przyjmując je do ewidencji środków trwałych w cenie nabycia albo koszcie wytworzenia,
  • zmniejszyć koszty uzyskania przychodów o różnicę między ceną nabycia lub kosztem wytworzenia a kwotą odpisów amortyzacyjnych, przypadającą na okres ich dotychczasowego używania, obliczonych dla środków trwałych przy zastosowaniu stawek amortyzacyjnych określonych w Wykazie rocznych stawek amortyzacyjnych – nie dochodzi do wstecznej korekty kosztów lecz zmniejszenia ich w bieżącym okresie; jeżeli różnica jest wyższa od kosztów danego miesiąca, nierozliczona nadwyżka kosztów pomniejsza koszty w następnych miesiącach,
  • stosować stawki amortyzacji, w całym okresie dokonywania odpisów amortyzacyjnych,
  • wpłacić, w terminie do 20 dnia tego miesiąca, do urzędu skarbowego kwotę odsetek naliczonych od dnia zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów wydatków na nabycie lub wytworzenie we własnym zakresie składników majątku do dnia, w którym okres ich używania przekroczył rok, i naliczoną kwotę odsetek wykazać w zeznaniu rocznym; odsetki od różnicy, są naliczane według stawki odsetek za zwłokę od zaległości podatkowych obowiązującej w dniu zaliczenia składnika majątku do środków trwałych lub wartości niematerialnych i prawnych.

Jeżeli podatnik przed upływem roku zdecyduje się przekwalifikować składnik majątku i zaliczyć go do środków trwałych – zasady zapłaty odsetek za zwłokę oraz zmniejszenie kosztów stosuje się odpowiednio w trakcie roku.

Piotr Szulczewski
Analityk Bankier.pl Firma i Podatki

  • data utworzenia: 12-10-2005
  • data modyfikacji: 08-08-2014

Komentarze

Brak komentarzy
Dodaj swój komentarz
Drukuj