Pomoc eksperta

Wyposażenie

Za wyposażenie uznaje się rzeczowe składniki majątku, związane z wykonywaną działalnością, niezaliczone, zgodnie z przepisami ustawy o podatku dochodowym, do środków trwałych.

Jeżeli składnik majątku zostanie zaliczony do wyposażenia, to podatnik nabierze prawo do zaliczenia całej jego wartości do kosztów podatkowych, nie rozliczając wydatku w kosztach (nie amortyzując jego wartości). Stąd też tak ważne jest, by nie pomylić środka trwałego z wyposażeniem.

 

Określając, co stanowi wyposażenie można posłużyć się również zasadą wykluczania. Wyposażeniem jest cały majątek rzeczowy (rzeczowe składniki), który nie stanowi towarów firmy (a także surowców, braków, odpadów), a który nie jest określany jako środki trwałe (zatem kompletny, zdatny do użytku, stanowiący własność lub współwłasność podatnika, wykorzystywany przez okres dłuższy niż rok w działalności gospodarczej).

 

Rzeczowy składnik majątku Wyposażenie Środek trwały uwagi

O wartości nie przekraczającej 3500 zł

+ +

O zaliczeniu do ŚT lub wyp. decyduje swobodnie podatnik;
jeśli ŚT, to amortyzacja może być jednorazowa lub prowadzona w czasie.

O wartości wyższej niż 3500 zł

x

+

Może być wyposażeniem tylko w przypadku okresu wykorzystywania do roku

Okres używania do roku

+

x

-------

Okres używania rok lub ponad rok

+ +

-------

 

Wyposażenie a kwota 3500 zł

Utarło się przekonanie, że środkami trwałymi jest wyłącznie rzeczowy majątek firmy o wartości przekraczającej 3500 zł, natomiast majątek rzeczowy o wartości do 3500 zł włącznie stanowi wyposażenie. Takie kwalifikowanie majątku rzeczowego jest jednak błędne.

Podatnicy mogą nie dokonywać odpisów amortyzacyjnych od składników majątku, których wartość początkowa nie przekracza 3.500 zł; wydatki poniesione na ich nabycie stanowią wówczas koszty uzyskania przychodów w miesiącu oddania ich do używania. Tego typu składników majątku nie zalicza się do środków trwałych (nie obejmuje ewidencją środków trwałych) i traktuje jako wyposażenie.

Równie dobrze jednak podatnik może zdecydować, że składniki majątku o wartości do 3500 zł zaliczy do środków trwałych. Jeżeli posiada on zdecydowaną nadwyżkę kosztów w danym roku, to może to okazać się korzystne – tylko bowiem część wartości zostanie zaliczona do kosztów jako odpis amortyzacyjny.


Wyposażenie do roku i ponad rok

Środki trwałe muszą być wykorzystywane w działalności ponad rok. Gdyby majątek nabyty dla celów prowadzonej firmy wykorzystywany był krócej – nie spełniłby warunku uznania go za środek trwały, a tym samym zostałby zaliczony do wyposażenia.

Dzięki tej zasadzie możliwe jest rozliczanie w kosztach pełnej wartości rzeczowych składników majątku o wartości przekraczającej 3500 zł w przypadku, gdy okres wykorzystywania dla celów firmy nie przekroczy roku. Gdy faktyczny okres używania przekroczy rok należy w pierwszym miesiącu następującym po miesiącu, w którym ten rok upłynął:

  • zaliczyć te składniki do środków trwałych albo wartości niematerialnych i prawnych, przyjmując je do ewidencji w cenie nabycia albo koszcie wytworzenia;
  • zmniejszyć koszty uzyskania przychodów o różnicę między ceną nabycia lub kosztem wytworzenia a kwotą odpisów amortyzacyjnych, przypadającą na okres ich dotychczasowego używania, obliczonych dla środków trwałych przy zastosowaniu stawek amortyzacyjnych określonych w Wykazie rocznych stawek amortyzacyjnych (tzw. liniowa metoda amortyzacji, nie można zatem zastosować tzw. współczynników przyspieszających amortyzowanie takich składników majątku),
  • stosować powyższe stawki amortyzacji, w całym okresie dokonywania odpisów amortyzacyjnych;
  • wpłacić, w terminie do 20 dnia tego miesiąca, do urzędu skarbowego kwotę odsetek naliczonych od dnia zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów wydatków na nabycie lub wytworzenie we własnym zakresie składników majątku do dnia, w którym okres ich używania przekroczył rok, i naliczoną kwotę odsetek wykazać w rocznym zeznaniu podatkowym; odsetki od różnicy między rozliczanym wstępnie kosztem a wartością ustalonych odpisów amortyzacyjnych za okres do dnia zaliczenia do środków trwałych, są naliczane według stawki odsetek za zwłokę od zaległości podatkowych obowiązującej w dniu zaliczenia składnika majątku do środków trwałych lub wartości niematerialnych i prawnych.


Wyposażenie a majątek kompletny i zdatny do użytku

Amortyzacji podlegać może wyłącznie środek trwały kompletny i zdatny do użytku. Zakup majątku nie zdatnego do użytku lub niekompletnego nie oznacza, że nie stanowi on środka trwałego, natomiast odpisy amortyzacyjne od niego są odłożone w czasie do momentu, w którym możliwe będzie użytkowanie tego składnika majątku.

Powyższa zasada nie obowiązuje w przypadku zakupu wyposażenia. Podatnik musi jednak udowodnić, że wydatek poniesiono w celu uzyskiwania, zachowania lub zabezpieczenia źródła przychodów. Księgowanie wydatku w kosztach odbywa się tak, jak innych wydatków bieżących (wyposażenie to majątek nie związany bezpośrednio z przychodami).

Do kosztów podatkowych zaliczać należy również wydatki związane z doprowadzeniem wyposażenia lub środków trwałych do stanu pozwalającego na jego użytkowanie (usługi naprawy) lub stanowiącego zachowanie lub zabezpieczenie tego wyposażenia (ochrona, monitoring itp.). W przypadku środków trwałych wydatki takie podwyższą ich wartość początkową, w przypadku wyposażenia – zaliczone zostaną na bieżąco do kosztów podatkowych.

 

Piotr Szulczewski
Analityk Bankier.pl Firma i Podatki

  • data utworzenia: 12-10-2005
  • data modyfikacji: 13-03-2014

Prowadzenie firmy może być proste?
Postaw na program, który dostosujesz do siebie
Stwórz swój własny zestaw modułów

Przetestuj >>>


Komentarze

Brak komentarzy
Dodaj swój komentarz
Drukuj